به چشم کرده‌ام ابروی ماه سیمایی

به چشم کرده‌ام ابروی ماه سیماییخیال سبزخطی نقش بسته‌ام جایی

امید هست که منشور عشقبازی مناز آن کمانچه ابرو رسد به طغرایی

سرم ز دست بشد چشم از انتظار بسوختدر آرزوی سر و چشم مجلس آرایی

مکدر است دل آتش به خرقه خواهم زدبیا ببین که کرا می‌کند تماشایی

به روز واقعه تابوت ما ز سرو کنیدکه می‌رویم به داغ بلندبالایی

زمام دل به کسی داده‌ام من درویشکه نیستش به کس از تاج و تخت پروایی

در آن مقام که خوبان ز غمزه تیغ زنندعجب مدار سری اوفتاده در پایی

مرا که از رخ او ماه در شبستان استکجا بود به فروغ ستاره پروایی

فراق و وصل چه باشد رضای دوست طلبکه حیف باشد از او غیر او تمنایی

درر ز شوق برآرند ماهیان به نثاراگر سفینه حافظ رسد به دریایی