ببرد از من قرار و طاقت و هوش

بِبُرد از من قرار و طاقت و هوشبتِ سنگین دلِ سیمین بناگوش

نگاری چابکی شِنگی کُلَه دارظریفی مَه وشی تُرکی قباپوش

ز تابِ آتشِ سودایِ عشقشبه سانِ دیگ دایم می‌زنم جوش

چو پیراهن شوَم آسوده خاطرگَرَش همچون قبا گیرم در آغوش

اگر پوسیده گردد استخوانمنگردد مِهرت از جانم فراموش

دل و دینم دل و دینم بِبُرده‌ستبَر و دوشش بَر و دوشش بَر و دوش

دوایِ تو دوایِ توست حافظلبِ نوشش لبِ نوشش لبِ نوش