ADS
ADS

ای شاهد قدسی که کشد بند نقابت

غزل حافظ شماره 15
(5 رای, امتیاز میانگین: 3٫60 از 5)

غزل شماره 15 حافظ شیرازی

ای شاهد قدسی که کشد بند نقابت

و ای مرغ بهشتی که دهد دانه و آبت

خوابم بشد از دیده در این فکر جگرسوز

کاغوش که شد منزل آسایش و خوابت

درویش نمی‌پرسی و ترسم که نباشد

اندیشه آمرزش و پروای ثوابت

راه دل عشاق زد آن چشم خماری

پیداست از این شیوه که مست است شرابت

تیری که زدی بر دلم از غمزه خطا رفت

تا باز چه اندیشه کند رای صوابت

هر ناله و فریاد که کردم نشنیدی

پیداست نگارا که بلند است جنابت

دور است سر آب از این بادیه هش دار

تا غول بیابان نفریبد به سرابت

تا در ره پیری به چه آیین روی ای دل

باری به غلط صرف شد ایام شبابت

ای قصر دل افروز که منزلگه انسی

یا رب مکناد آفت ایام خرابت

حافظ نه غلامیست که از خواجه گریزد

صلحی کن و بازآ که خرابم ز عتابت

تفسیر فال حافظ شما؛ غزل حافظ شماره 15
گمان می بری به هدف خود نرسیده ای و دوستان تو را فریب داده اند اما با تأمل و اندیشه می توانی آینده ی خود را تغییر دهی و از مشکلات رها شوی. به خود امیدوار باش و اعتماد به نفس داشته باش.

برای تکرار فال حافظ، نیت کرده و مجدداً بر روی تصویر زیر کلیک کنید

به اشتراک بگذارید: تلگرام گوگل‌پلاس لینکدین

حافظ شیرازی