بهترین راهکارها برای حمایت از دوست افسرده در دوران سخت کدامند؟ دیدن اینکه یکی از نزدیک ترین دوستانت با دنیای تیره افسردگی دست وپنج نرم می کند تجربه بسیار دردناکی است. شاید تصور کنی که در این مسیر کاملاً تنهایی ولی باید بدانی که میلیون ها انسان در سراسر دنیا درگیر این مسئله هستند و تو در این تجربه تنها نیستی.
وقتی کسی را می بینی که حال خوبی ندارد طبیعی است که دلت بخواهد برای بهتر شدن اوضاع هر کاری که از دستت برمی آید انجام بدهی. البته باید حواست باشد که تو نباید و نمی توانی نقش یک درمانگر حرفه ای را بازی کنی چون این کار نیاز به تخصص دارد اما نگران نباش چون کارهای کوچکی از دست تو برمی آید که می تواند برای او حکم یک پناهگاه امن را داشته باشد.
در ادامه این مطلب قرار است راهکارهای مفید و اثربخشی را برای حمایت از دوست افسرده در دوران سخت مرور کنیم تا یاد بگیریم چطور بدون اینکه به خودمان آسیب بزنیم به عزیزترین فرد زندگی مان امید و انگیزه بدهیم.
راه های حمایت از دوست افسرده در دوران سخت
این ۷ نکته می تواند حمایت از دوست افسرده در دوران سخت راهنمای خوبی باشد و به تو نشان بدهد چطور کنار او بمانی بدون اینکه فشار بیشتری به او وارد کنی.
مکالمه ای را آغاز کنید
اولین قدم برای حمایت از دوست افسرده در دوران سخت این است که به دوستت بفهمانی تنها نیست و تو برای شنیدن حرف هایش کنار او هستی. لازم نیست گفت وگو را پیچیده شروع کنی. کافی است با یک جمله ساده و صادقانه نگرانی ات را بگویی و بعد با یک پرسش مشخص ادامه بدهی.
مثلا می توانی بگویی:
«به نظر می رسد این روزها خیلی تحت فشار هستی. چیزی هست که بخواهی درباره اش حرف بزنی؟»
«آخرین باری که همدیگر را دیدیم حس کردم حالت مثل همیشه نبود. اگر دوست داشتی من اینجا هستم که گوش بدهم.»
یادت باشد که دوستت شاید فقط بخواهد شنیده شود و نخواهد نصیحت بشنود. در چنین موقعیتی بهتر است بیشتر گوش بدهی تا اینکه بخواهی سریع راه حل بدهی. با پرسیدن سؤال های آرام و دقیق می توانی کمک کنی حرفش را راحت تر باز کند. احساساتش را هم جدی بگیر و به او نشان بده که درکش می کنی. مثلا بگو این شرایط واقعا سخت به نظر می رسد و متاسفم که داری از این مرحله عبور می کنی.
اگر همان بار اول نخواست حرف بزند ناامید نشو. بعضی آدم ها برای باز شدن نیاز به زمان دارند. مهم این است که فشار نیاوری و فقط حضورت را ثابت نگه داری. اگر امکانش هست حضوری حرف بزنید. اگر دور از هم هستید تماس تصویری هم می تواند خیلی بهتر از پیام باشد.
به او کمک کنید که یک راه حمایتی پیدا کند
گاهی فردی که افسرده است خودش هم نمی داند دقیقا به چه کمکی نیاز دارد. حتی ممکن است بداند درمان می تواند مفید باشد اما شروع کردن این مسیر برایش سخت و فرساینده باشد. قطعا در چنین شرایطی پیدا کردن درمانگر گرفتن وقت و آماده شدن برای جلسه اول برای خیلی ها دلهره آور است.
اگر حس می کنی دوستت به مشاوره علاقه دارد می توانی در پیدا کردن درمانگر مناسب کنارش باشی. حتی کمک کردن برای نوشتن چند نکته درباره چیزهایی که می خواهد به درمانگر بگوید هم می تواند شروع خوبی باشد. گاهی همین همراهی کوچک باعث می شود قدم اول را بردارد و از ترسش کم شود.
در کارهای روزمره به او کمک کنید
وقتی کسی افسرده است کارهای ساده روزمره هم می توانند سخت و سنگین شوند. خرید خانه، شستن لباس ها، پرداخت قبض ها یا حتی مرتب کردن چند وسیله ممکن است برایش انرژی زیادی بخواهد.
پس اگر به دنبال یک راهکار برای حمایت از دوست افسرده در دوران سخت هستی به جای اینکه فقط بگویی اگر کمکی خواستی خبر بده بهتر است مستقیم و مشخص پیشنهاد بدهی. مثلا اگر دیدی یخچالش خالی است بگو دوست داری با هم خرید برویم یا اگر خواستی من خرید را انجام بدهم. اگر از کارهای خانه عقب افتاده می توانی پیشنهاد بدهی با هم موسیقی بگذارید و کارها را سبک تر انجام بدهید. وقتی کارها را تنها انجام ندهد احساس فشار کمتری می کند.
صبور باشید
بهبود افسردگی معمولا یک مسیر آرام و تدریجی است. ممکن است درمان در یک روز یا حتی در یک هفته نتیجه ندهد. گاهی لازم است فرد چند روش مختلف را امتحان کند تا بفهمد چه چیزی برایش بهتر جواب می دهد. این مسیر می تواند همراه با بالا و پایین باشد و این کاملا طبیعی است.
حتی وقتی درمان شروع می شود هم ممکن است علائم کامل از بین نرود. دوستت شاید روزهای خوبی داشته باشد و بعد دوباره افت کند. مهم این است که از یک روز خوب نتیجه نگیری او کاملا خوب شده و از چند روز بد هم ناامید نشوی. قطعا صبوری تو در این مسیر برای حمایت از دوست افسرده در دوران سخت خیلی ارزش دارد.
در تماس باشید
یکی از مهم ترین کارها برای حمایت از دوست افسرده در دوران سخت این است که ارتباطت را حفظ کنی. لازم نیست هر روز زمان زیادی بگذاری. یک پیام کوتاه یک تماس کوتاه یا حتی یک سر زدن چند دقیقه ای می تواند برایش معنی زیادی داشته باشد.
یک پیام ساده مثل «به یادت بودم و خواستم حالت را بپرسم» می تواند دلگرم کننده باشد. آدم هایی که با افسردگی زندگی می کنند خیلی وقت ها کم حرف تر می شوند و خودشان را از دیگران دور می کنند. برای همین ادامه دادن ارتباط تو می تواند برایشان مثل یک تکیه گاه آرام باشد حتی اگر همان لحظه نتوانند نشان بدهند.
در نهایت یادت باشد تو درمانگر نیستی. لازم نیست همه چیز را حل کنی یا نقش پزشک و مشاور را بازی کنی. فقط با مهربانی حضور داشته باش. رفتارهای او را شخصی برداشت نکن چون افسردگی می تواند باعث شود آدم ها سردتر یا کم حوصله تر شوند. همین که کنار او بمانی و به شکل درست حمایت کنی خودش بخش مهمی از کمک به دوست افسرده در دوران سخت است.