آیا زندگی جاودانه انسان ممکن است؟

آیا می‌توانیم برای همیشه زنده بمانیم؟

چگونه جاودانه شویم

میل به جاودانه بودن زندگی همیشه در میان مردم دیده می‌شود. در مصر باستان، فراعنه به بردگان خود دستور می دادند تا اهرام را بسازند تا به آنها برای رسیدن به جاودانگی کمک کند.

اولین امپراتور چین، Qin Shi Huang، سالهای زیادی  از عمر خود را به جستجوی اکسیر دست نیافتنی برای رسیدن به یک زندگی جاودانه گذراند.

با پیشرفت تاریخ، میل به جاودانه شدن زندگی هرگز از بین نرفته است. در عصر مدرن، محققان از دین و جادو دور شده اند و به دنبال علم هستند تا زندگی را به طور بنیادی گسترش دهند

. آیا به نظر شما رسیدن به یک زندگی جاودانه ممکن است؟ در این مطلب جذاب از مجله آلامتو به بحث بیشتر در مورد زندگی جاودانه و حقیقت هایی در مورد آن می پردازیم، لطفا تا انتها با ما همراه باشید.


آیا مردم واقعا یک زندگی جاودانه را می خواهند؟

طبق تحقیقات و نظرسنجی های انجام شده، از هر پنج بزرگسال یک نفر گفته که واقعا دوست دارد زندگی جاودانه را تجربه کند.

مخترعانی مانند ایلان ماسک به طور فعال در حال تحقیق در مورد راههای طولانی کردن بنیادی زندگی بشر با کمک ماشینها هستند. او در یکی از مصاحبه هایش گفته که در حال تولید یک محصول “Neuralink” با هدف ادغام موثر مغز انسان با هوش مصنوعی است.

اما این میل فقط به افراد ثروتمند و ممتاز محدود نمی شود.  جنبش ترابشریت یا transhumanism در سالهای اخیر در سراسر جهان در حال رشد است.

دیوید وود، یکی از رهبران Transhumanism ، می گوید: “من مطمئن نیستم که آیا می خواهم برای همیشه زندگی کنم یا نه، اما می دانم که هیچ عجله ای برای پیر شدن ندارم. من دوست دارم که هر شخص در مورد روند زندگی و پیر شدنش قادر به تصمیم گیری باشد.”


آیا دسترسی به زندگی جاودانه امکان پذیراست؟

برای بسیاری، رسیدن به جاودانگی ممکن است یک خیال به نظر برسد. اما به گفته برخی از محققان، آنقدرها هم که به نظر می رسد غیرواقعی نیست.

 دکتر Ian Pearson، آینده پژوهی که در مورد روش های مختلف افزایش زندگی انسان تحقیق کرده است، به پیشرفت های مطالعات ژنتیکی اشاره دارد.

 وی می گوید: “ما در حال بررسی جنبه اصلاح ژنتیکی هستیم و به دنبال تکنولوژی هایی در زیست فناوری هستیم که به ما امکان می دهد با تلومرها [سلولهای مرتبط با روند پیری] در انتهای رشته های DNA بازی کنیم.”

دکتر پیرسون معتقد است که احتمالاً در حدود بازه زمانی 2040، 2050 و 2060 می توانیم به یقینی در مورد زندگی جاودانه دست پیدا کنیم. او معتقد است که حتی اگر روزی بدن‌تان به خاطر دلایلی مانند تصادف و یا بیماری از بین برود، اهمیتی ندارد چون ذهن‌تان سرجایش خواهد بود و مثل اینکه اتفاقی نیفتاده باشد به زندگی ادامه می دهد.

برخی از محققان همچنین معتقدند دانشمندان می توانند برای یافتن نکاتی در مورد چگونگی افزایش عمر به دنیای حیوانات مراجعه کنند.

آقای وود از جنبش ترابشریت می گوید: “آنچه بسیاری از مردم نمی فهمند این است که حیوانات و پرندگان زیادی در طبیعت وجود دارند که در واقع پیر نمی شوند.”

یک نمونه از این موارد آلباتروس آمریکایی است که به Wisdom معروف است. او به عنوان پیرترین پرنده جهان شناخته می شود.

برخی از افراد جنبش ترابشریت معتقدند موارد دارای عمر طولانی مانند این می تواند سرنخی برای افزایش عمر انسان باشد. اما محققان دیگری که در علم پیری دخیل هستند معتقدند که وقوع این اتفاقات دور از ذهن است.

پروفسور Joanna Masel، زیست شناسی است که می گوید: ” منسوخ کردن پیری یک افسانه علمی است. هر آنچه که ما از علم می دانیم می گوید كه جلوگیری از پیر شدن در گونه ای مانند انسان كاملاً غیرممكن است.”


آیا دست یافتن به زندگی جاودانه اخلاقی است؟

حتی اگر امکان زندگی برای همیشه وجود داشته باشد، بسیاری این سوال را مطرح کرده اند که آیا باید این کار را انجام دهیم و آیا انجام آن اخلاقی است؟ افزایش بیش از حد جمعیت منجر به فقر غذایی انبوه می شود و تغییرات مخرب را تسریع می کند.

پیر شدن جمعیت نیز منجر به مشکلات زیادی در حیطه سلامت می شود و فشار زیادی را بر سیستم های درمانی در سراسر جهان وارد می کند.

همچنین سوالاتی درمورد اینکه چه کسی به این فناوری ابتکاری دسترسی خواهد داشت و آیا فقط افراد ثروتمند و ممتاز هستند که می توانند زندگی خود را به طور نامحدود ادامه دهند، ایجاد می کند.

استدلال گرایان مانند آقای وود استدلال می کنند که علم و فناوری می تواند به رفع این مسائل کمک کند اما مطمئناً مسائل اخلاقی جاودانگی را زیر سال می برد.

برخی از منتقدان این ایده به این واقعیت اشاره کرده اند که مرگ یک قسمت طبیعی از زندگی است و در برخی موارد استدلال می کنند که مقیاس زمانی محدود همان چیزی است که باعث می شود زندگی ارزش زندگی داشته باشد .مرگ تجربه مشترکی است که باعث می شود بتوانیم برای زندگی مان ارزش قائل باشیم.


آیا دستیابی به زندگی جاودانه واقعا اتفاق می افتد؟

تحقیقات در مورد روش های ضد پیری در طول تاریخ موفقیت آمیز بوده است. امید به زندگی در کشورهای پیشرفته بیش از چند دهه پیش است و هیچ دلیلی وجود ندارد که فکر کنیم این روند ادامه نخواهد یافت.

پروفسور ماسل می گوید: ” ما در حال بررسی روش هایی هستیم که پیری را به تعویق بیاندازیم و این یک موضوع کاملاً محتمل است اما توقف کامل پیری کاملاً غیرممکن است.”

هنوز هم بسیاری از متخصصان علوم انسانی و آینده پژوهان معتقدند که “راه حلی” برای رسیدن به عمر طولانی و توقف روند پیری وجود دارد و این می تواند یکی از بزرگترین پیشرفتهای علمی در تاریخ بشر باشد.

سرعت تغییر بسیار زیاد شده است، اینکه مردم چگونه کار می کنند و زندگی می کنند و بازی می کنند، چگونه افراد شریک زندگی خود را پیدا می کنند، چگونه افراد شغل بعدی خود را پیدا می کنند، همه و همه به سرعت در حال تغییر است.

موارد دیگری در تاریخ وجود داشت که کاملا غیرممکن به نظر می رسید و سپس به تدریج ما فهمیدیم که چگونه این کار را انجام دهیم، کسی نمی داند اما شاید زندگی جاودانه هم یکی از همین موضوعات باشد.


❖ به اشتراک بگذارید: پینترست تلگرام لینکدین

نظر خود را بیان کنید