علت دفع پروتئین از کلیه

دفع پروتئین از کلیه

شاید برایتان جالب باشد که بدانید از هر 10 نفری که برای یک چکاپ معمولی به آزمایشگاه مراجعه می کنند، حداقل یک نفر در جواب آزمایش ادرار خود یک رد پای کوچک از پروتئین می بیند. خیلی از این افراد اصلا متوجه نمی شوند. چون علائم ظاهری خاصی ندارد. اما به مرور زمان، همین پروتئین ریزشی می تواند به کلیه ها آسیب بزند. کلیه ها مثل یک فیلتر تصفیه آب هستند. وقتی این فیلتر سوراخ شود، پروتئین که یک ماده با ارزش است، از راه ادرار فرار می کند. در این مطلب از مجله خبری آلامتو می خواهیم دقیق ببینیم علت دفع پروتئین از کلیه چیست؟ بهترین دارو برای دفع پروتئین کلیه کدام است و چطور می توان جلوی این روند را گرفت. اگر شما هم در آزمایشتان پروتئین مثبت دیده اید، این مطلب را تا انتها بخوانید.

همچنین بخوانید: اندازه کیست کلیه چقدر باشد خطرناک است؟

علت دفع پروتئین از کلیه چیست؟

بیایید اول برسیم به ریشه مسئله. چطور می شود که کلیه های سالم و سر جایشان ناگهان شروع می کنند به پروتئین دفع کردن؟ علت دفع پروتئین از کلیه چیست و چه عواملی این سوراخ شدن فیلتر کلیوی را تسریع می کنند؟

شایع ترین دلایل دفع پروتئین در ادرار:

  1. فشار خون بالا: فشار خون مزمن به عروق ریز کلیه آسیب می زند. این عروق همان فیلترهای اصلی هستند. وقتی آسیب ببینند، پروتئین از سوراخ های ایجاد شده عبور می کند.
  2. دیابت: قند خون بالا به مرور زمان به غشای پایه گلومرول ها (واحدهای فیلتر کننده کلیه) ضربه می زند. دیابت کنترل نشده یکی از قاتل های اصلی کلیه هاست.
  3. بیماری های خود ایمنی: گاهی سیستم ایمنی بدن به اشتباه به کلیه ها حمله می کند. بیماری هایی مثل لوپوس اریتماتوز سیستمیک باعث التهاب کلیه و دفع پروتئین می شوند.
  4. عفونت های شدید کلیوی: پیلونفریت یا عفونت لگنچه کلیه می تواند به طور موقت باعث دفع پروتئین شود.
  5. مصرف طولانی مسکن ها: داروهایی مثل ایبوپروفن، ناپروکسن و دیکلوفناک اگر ماه ها و سال ها مصرف شوند، به بافت کلیه آسیب می رسانند.
  6. بیماری های ژنتیکی: در موارد نادر، برخی افراد با ساختار غیرطبیعی کلیه به دنیا می آیند که مستعد دفع پروتئین هستند.

نکته مهم اینکه گاهی دفع پروتئین گذراست. مثلا بعد از یک ورزش سنگین، در زمان تب بالا، یا در بارداری (که به آن پروتئینوری بارداری می گویند). اما اگر در دو آزمایش متوالی با فاصله چند هفته، پروتئین مثبت بود، حتما باید جدی گرفته شود.

همچنین بخوانید: خواص ترب سیاه برای کلیه

دفع پروتئین از کلیه

علائم هشداردهنده ای که نباید نادیده بگیرید

دفع پروتئین در مراحل اولیه علامت خاصی ندارد. اما با پیشرفت بیماری، این علائم ظاهر می شوند:

  1. کف کردن غیرعادی ادرار (مثل کف صابون که خوب آبکشی نمی شود)
  2. ورم دور چشم ها، مچ پا و قوزک پا (به خاطر کم شدن پروتئین خون)
  3. خستگی و ضعف بی دلیل
  4. کاهش اشتها و حالت تهوع
  5. تکرر ادرار به خصوص در شب

اگر هر کدام از اینها را دارید، حتما به پزشک مراجعه کنید. کلیه ها بخشنده اند اما وقتی خراب می شوند، دیر به دیر متوجه می شویم.

بهترین دارو برای دفع پروتئین کلیه

حالا می رسیم به بخش اصلی و پراسترس ماجرا. اگر دفع پروتئین تشخیص داده شد، چه داروهایی وجود دارد؟ بهترین دارو برای دفع پروتئین کلیه چیزی نیست که خودسرانه مصرف شود. حتما باید پزشک با توجه به علت اصلی آن را تجویز کند. اما بگذارید با برخی از موثرترین گروه های دارویی آشنا شوید.

  1. مهارکننده های ACE و آنتاگونیست های گیرنده آنژیوتانسین
    این دو گروه دارویی، خط اول درمان دفع پروتئین هستند. داروهایی مثل لیزینوپریل، انالاپریل (از گروه مهارکننده های ACE) و لوزارتان، والزارتان (از گروه آنتاگونیست های گیرنده آنژیوتانسین) نه تنها فشار خون را کم می کنند، بلکه به طور مستقیم فشار داخل گلومرول های کلیه را کاهش می دهند. این داروها باعث می شوند پروتئین کمتری از فیلترهای کلیوی عبور کند. نکته جالب اینکه حتی اگر فشار خون طبیعی داشته باشید، پزشک ممکن است دوز پایینی از این داروها را برای کاهش دفع پروتئین تجویز کند.
    مهارکننده های ACE و آنتاگونیست های گیرنده آنژیوتانسین
  2. داروهای کنترل قند خون در دیابتی ها
    اگر علت دفع پروتئین دیابت باشد، بهترین دارو آنهایی هستند که هم قند را کنترل می کنند و هم محافظ کلیه هستند. متفورمین هنوز خط اول است. اما دو گروه جدید به نام SGLT2 inhibitors (مثل داپاگلیفلوزین و امپاگلیفلوزین) و GLP-1 agonists (مثل لیراگلوتاید) علاوه بر کنترل عالی قند، به طور مستقیم از کلیه ها محافظت می کنند و دفع پروتئین را کاهش می دهند. این داروها انقلابی در درمان کلیه های دیابتی ایجاد کرده اند.
    داروهای کنترل قند خون در دیابتی ها
  3. کورتیکواستروئیدها و داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی
    در مواردی که علت دفع پروتئین یک بیماری خود ایمنی مثل لوپوس نفریت یا سندرم گودپاسچر باشد، پزشک از داروهای قوی تری مثل پردنیزولون (کورتون) یا سیکلوفسفامید استفاده می کند. این داروها سیستم ایمنی را آرام می کنند تا به کلیه ها حمله نکند. مصرف این داروها حتما باید تحت نظر مستقیم پزشک باشد و عوارض جانبی زیادی دارند.

کورتیکواستروئیدها و داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی

داروهای کاهنده چربی خون

شاید بپرسید استاتین ها (داروهای کاهنده چربی) چه ربطی به دفع پروتئین دارند؟ مطالعات نشان داده اند که استاتین ها علاوه بر کاهش کلسترول، التهاب کلیه را هم کم می کنند و می توانند میزان دفع پروتئین را تا 20 درصد کاهش دهند. مخصوصا در بیمارانی که هم چربی بالا دارند و هم پروتئینوری.

درمان های خانگی و تغذیه ای مکمل داروها

داروها تنها بخشی از درمان هستند. شما در خانه هم می توانید کارهای زیادی انجام دهید. رژیم کم نمک (حداکثر 5 گرم در روز) فشار داخل کلیه را کم می کند. مصرف پروتئین را خیلی کم نکنید اما از منابع با کیفیت مثل ماهی، مرغ و تخم مرغ استفاده کنید. گوشت قرمز و فرآوری شده را محدود کنید. آب کافی بنوشید اما نه زیاد. روزی 6 تا 8 لیوان کافی است. ترکیب آب خیار و کاهو (چند تکه خیار و کاهو در یک پارچ آب به مدت 3 ساعت) یک نوشیدنی عالی برای آرام کردن کلیه هاست.

همچنین بخوانید: درد کلیه چگونه است و کجاست؟

دفع پروتئین از کلیه

مواد لازم برای یک دمنوش کلیه پسند

اگر می خواهید یک دمنوش خانگی درست کنید که به کاهش دفع پروتئین کمک کند، این مواد را تهیه کنید:

  • یک قاشق چایخوری گل گاوزبان
  • یک قاشق چایخوری پودر تخم گشنیز
  • دو عدد هل سبز
  • یک تکه کوچک دارچین
  • یک قاشق مرباخوری عسل (بعد از دم کردن اضافه کنید)

همه مواد را به جز عسل در قوری بریزید و آب جوش اضافه کنید.10 دقیقه دم کنید. بعد عسل را اضافه کنید و ولرم بنوشید. این دمنوش را هفته ای سه بار مصرف کنید. خیلی زود نتیجه خواهید دید.

همچنین بخوانید: علائم دفع سنگ کلیه در زنان و مردان

دفع پروتئین از کلیه

سوالات متداول

  1. آیا دفع پروتئین از کلیه درمان قطعی دارد؟
    بستگی به علت دارد. اگر علت فشار خون یا دیابت باشد، با کنترل دقیق این بیماری ها، دفع پروتئین ممکن است به صفر برسد. اما اگر بیماری زمینه ای کلیه وجود داشته باشد، درمان معمولا مادام العمر است اما قابل کنترل است.
  2. چه مقدار دفع پروتئین در ادرار خطرناک است؟
    پروتئین بیش از 300 میلی گرم در 24 ساعت غیرطبیعی است. بیش از 3.5 گرم در 24 ساعت به عنوان پروتئینوری شدید در نظر گرفته می شود و نیاز به پیگیری فوری دارد.
  3. چقدر طول می کشد تا درمان جواب دهد؟
    کاهش دفع پروتئین معمولا 2 تا 4 هفته پس از شروع درمان مناسب دیده می شود. اما رسیدن به هدف نهایی ممکن است 3 تا 6 ماه طول بکشد. صبور باشید.

سخن آخر

کلیه ها سختکوش ترین اعضای بدن ما هستند. هر روز 200 لیتر خون را فیلتر می کنند و فقط یک تا دو لیتر از آن را به عنوان ادرار بیرون می فرستند.در این مطلب از مجله خبری آلامتو دیدیم علت دفع پروتئین از کلیه چیست؟ بهترین دارو برای دفع پروتئین کلیه کدام است و چطور می توان با ترکیب دارو و تغذیه مناسب، این مشکل را کنترل کرد. یادتان باشد که درمان دفع پروتئین یک ماراتن است نه یک صد متر. با صبر و حوصله و پیروی از دستورات پزشک، می توانید سال ها با کلیه های سالم زندگی کنید. ممنون که تا انتها همراه ما بودید.

نظر خود را بیان کنید