مجله آلامتو

امام حسین علیه السلام فرمودند: ای مردم،عبرت بگیرید از نکوهش‌هایی که خداوند به منظور پند و اندرز دوستانش، از علمای یهود کرده است،  آن جا که می‌فرماید: “چرا روحانیون و علمای آنها (یهود) از سخنان گناه آلود جلوگیری نکردند؟” و فرمود: “آن گروه از بنی اسرائیل که کافر شدند، (به زبان داوود و عیسی بن مریم ) لعنت شدند”، تا آن جا که می فرماید:”چه کارهای ناپسندی که انجام می دادند”.

فرمایش امام حسین (ع) درباره ایستادگی مقابل ستمگران

بدین جهت خدا بر آنان عیب گرفت که از ستمگرانی که در برابرشان بودند، فساد و اعمال ناروا می‌دیدند اما آنان را منع نمی‌کردند، چون به آنچه از ستمگران به آنان داده می‌شد چشم طمع داشتند و از عواقب اعتراض‌ها بیم داشتند، با این که خداوند فرموده :”از مردم نترسید، از من بترسید” و نیز فرموده :”مردان و زنان مؤمن دوست یکدیگرند، به نیکی امر و از بدی نهی می کنند”.
و خداوند بدین سبب کلام خود را با امر به معروف و نهی از منکر به عنوان فریضه آغاز کرده است که آگاه بوده چون این فریضه ادا گردد و برپاداشته شود تمام فرایض و واجبات دیگر از آسان و دشوار برپا داشته خواهند شد.

 متن حدیث:

إعتبروا أیها الناس بما وعظ الله به أولیاءه من سوء ثنائه علی الأحبار، إذ یقول : لولا ینهیهم الربانیون و الأحبار عن قولهم الإثم ، و قال : لعن الذین کفروا من بنی إسرائیل – إلی قوله – لبئس ما کانوا یفعلون ، و إنما عاب الله ذلک علیهم لأنهم کانوا یرون من الظلمة الذین بین أظهرهم المنکر و الفساد فلا ینهونهم عن ذلک رغبة فیما کانوا ینالون منهم ، و رهبة مما حذرون ، و الله یقول : “فلا تخشوا الناس و اخشون ” و قال : “ألمؤمنون و المؤمنات بعضهم أولیاء بعض یأمرون بالمعروف و ینهون عن المنکر” فَبَدَأَ اللَّهُ بِالْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْیِ عَنِ الْمُنْکَرِ فَرِیضَةً مِنْهُ لِعِلْمِهِ بِأَنَّهَا إِذَا أُدِّیَتْ وَ أُقِیمَتِ اسْتَقَامَتِ الْفَرَائِضُ کُلُّهَا هَیِّنُهَا وَ صَعْبُهَا.

«تحف العقول،صفحه237»

به اشتراک بگذارید: تلگرام گوگل‌پلاس لینکدین

9 دیدگاه

  1. سپیده در

    سلام.
    سایتتون عالیه، مطالبتون هم عالیه.
    با اجازه من این مطلبو کپی میکنم.

  2. یه نفر در

    سلام خسته نباشین، یه ماجرایی پیش اومده که میخوام بدونم وظیفه ی من در مقابل اون چیه و آیا حدیثی درباره ی اون هست:
    چند نفر به دوستهای من تو راه مدرسه زور میگن و من هم فکر میکنم باید جلوی اونهارو بگیرم ،،، این درسته مطمعنم،،، اول هم امر به معرف و نهی از منکرشون کردم ولی تاثیری نداشت و اونا همینجوری به دوستهام زور میگفتن به مدیر گفتم بهم گفت کارهای بیرون مدرسه به من مربوط نمیشه به پدر هم بگم پدرم در وضعیتی نیس که بتونه بیاد و اونارو سرزنش کنه این وسط من فکرمیکنم باهاشون دیگه با زبون خوش نمیشه رفتار کرد باید به یک زبون دیگه رفتار کرد منظورم رو میفهمین دعوا باهاشون بکنم یه حدیث از امام علی خوندم که منظورش این بود که مثلا در چنین حالتی برای من دوتا گناه نوشته میشه یکی گناه همون ظلم و دیگری اینکه سکوت من دربرابرش که نشان دهنده ی رضایتم در اون مورد میشه و بعدش نوشته بود امر به معروف و نهی از منکر باید کرد و اگر این هم جواب گو‌نبود چه بکنیم و امر به معروف و نهی از منکر من چی باشه یعنی چی بهش بگم؟؟؟ لطفا جوابم رو برای من ایمیل کنید یا. بحثی یا سخنی یا حدیثی دارین برای من ایمیل کنین و روی سایت قرار ندین اجرتون با امام حسین یاعلی

نظر خود را بیان کنید