تا حالا برایتان پیش آمده توی چهاردیواری خونه خودتون حس کنید غریبه هستید و همسرتون اصلا متوجه حضورتون نمیشه یا صداتون رو نمیشنوه؟ ترس از رها شدن توسط همسر یکی از دردناک ترین تجربه هاست و آدم رو مدام با این سوال روبرو میکنه که واقعا چرا اون آدم محبوب سابق حالا اینقدر بی تفاوت شده است.
این سکوت و بی توجهی گاهی باعث ایجاد یک اضطراب درونی و ترس از رها شدن توسط همسر میشه که تمام وجود آدم رو پر میکنه. در این نوشته قراره با هم بررسی کنیم که ریشه این سردی کجاست و چطور میشه دوباره اون گرمای از دست رفته رو به رابطه برگردوند و آرامش رو به آغوش خونه دعوت کرد.
علت ترس از رها شدن توسط همسر
ترس از رها شدن توسط همسر معمولا فقط از شدت علاقه نمی آید. خیلی وقت ها این حس از ناامنی درونی و نگرانی عمیقی شکل می گیرد که مدام به شما می گوید شاید این رابطه پایدار نماند. در چنین شرایطی آدم با اینکه عشق را تجربه می کند باز هم از ته دل آرام نیست و مدام نگران از دست دادن کسی می شود که دوستش دارد.
به خودتان شک دارید
وقتی نسبت به خودتان و توانایی هایتان حس خوبی نداشته باشید طبیعی است که در رابطه هم احساس امنیت نکنید. اگر ته دلتان فکر کنید آن قدر خوب نیستید که کسی بخواهد کنار شما بماند کم کم دچار اضطراب می شوید و ممکن است به رفتارهای کنترل گرانه رو بیاورید. در حالی که کسی که خودش را پذیرفته نیازی نمی بیند با فشار و کنترل طرف مقابل را نگه دارد. او می داند ماندن در یک رابطه باید از روی خواستن باشد نه اجبار.
فکر می کنید خواستنی نیستید
بعضی آدم ها در ظاهر وارد رابطه می شوند اما در درونشان این باور شکل گرفته که دوست داشتنی نیستند. همین ذهنیت باعث می شود مدام به همسرشان شک کنند و از رفتارهای ساده برداشت منفی داشته باشند. ترس از رها شدن توسط همسر در این افراد گاهی آن قدر پررنگ می شود که آرامش زندگی را از بین می برد. بعدتر هم ممکن است بفهمند بسیاری از این شک ها واقعیت نداشته و فقط ذهنشان آن ها را خسته کرده است.
داغ عشق قبلیتان سرد نشده
اگر هنوز از یک رابطه شکست خورده عبور نکرده باشید ممکن است زخم های قدیمی را به زندگی تازه تان بیاورید. مخصوصا وقتی پایان آن رابطه ناخواسته بوده باشد. اگر بدون ترمیم حال دلتان و بدون بازسازی عزت نفس وارد رابطه جدید شوید احتمال اینکه دوباره همان ترس ها سراغتان بیاید زیاد است. در این وضعیت حتی اگر کنار آدم مناسبی هم باشید باز احساس آرامش نمی کنید و مدام می ترسید که این بار هم قرار است تنها بمانید.
اگر در این چرخه فرساینده گرفتار شوید ممکن است بارها به سمت رابطه هایی بروید که برای شما امنیت و احترام کافی ندارند. آن وقت حتی کنار کسی که برای آینده با او برنامه دارید هم قلبتان آرام نمی گیرد و مدام این نگرانی در شما زنده می ماند که شاید یک روز همه چیز تمام شود.
مشکلات کودکی
خیلی از ریشه های اضطراب در رابطه به سال های کودکی برمی گردد. اگر در آن سال ها عشق امن و بی قید و شرط را تجربه نکرده باشید یا مدام با ترس طرد شدن روبرو بوده باشید این الگوها ممکن است در بزرگسالی هم ادامه پیدا کنند. کسی که در کودکی احساس امنیت نکرده معمولا در رابطه عاطفی هم زودتر می ترسد و سخت تر اعتماد می کند. به همین دلیل ترس از رها شدن توسط همسر می تواند بازتاب همان زخم های قدیمی باشد.
دنبال تایید شدن هستید
وقتی اعتماد به نفس پایین باشد آدم مدام منتظر تایید گرفتن از شریک زندگی اش می ماند. از حرف زدن گرفته تا تصمیم های روزمره همه چیز باید با تایید او همراه شود. مثلا بعد از گفتن یک نظر ساده نگران می شوید که نکند حرفتان بی ارزش بوده باشد یا مدام از خودتان می پرسید آیا طرف مقابل هنوز شما را قبول دارد یا نه. این نیاز دائمی به تایید نشانه روشنی از ناامنی عاطفی است و می تواند رابطه را خسته کننده کند.
آویزان هستید
گاهی ترس از تنهایی باعث می شود بیش از اندازه به همسرمان بچسبیم و تمام حال خوبمان را به حضور او گره بزنیم. اگر نتوانید بدون او از زمانتان لذت ببرید و همیشه بخواهید در تماس یا کنار او باشید باید کمی عمیق تر به این وابستگی نگاه کنید.
وقتی نبودن کوتاه مدت او حالتان را به هم می ریزد و مدام نیاز دارید از حضورش مطمئن شوید این می تواند نشانه ای از ترس از رها شدن توسط همسر باشد. رابطه سالم به صمیمیت نیاز دارد اما در کنار آن به فضای شخصی و استقلال هم احتیاج دارد.
درمان ترس از دست دادن همسر
کسانی که با ترس از رها شدن توسط همسر خود مواجه هستند معمولا با شک و تردیدهای مداوم دست و پنجه نرم می کنند. اگر چنین حسی سراغتان آمد قبل از اینکه شواهد روشنی پیدا کنید آن را بروز ندهید. در بیشتر مواقع بعد از گذشت زمان متوجه می شوید که نگرانی شما بی پایه بوده است پس بهتر است این افکار را رها کنید و همسرتان را متهم نسازید.
اگر شریک زندگی شما متوجه شک و بدبینی شما شده است بهتر است به اشتباه خود اعتراف کنید و از او پوزش بخواهید. تلاش کنید در عمل اعتماد خود را نشان دهید مثلا از سوال پیچ کردن او خودداری کنید و تمرکزتان را روی ابراز علاقه و توجه قرار دهید.
آنچه می تواند به مرور زمان ترس از رها شدن توسط همسر را کمرنگ کند و اضطراب رابطه را کاهش دهد محبت صمیمانه و بی قید و شرط دو طرف به یکدیگر است. این رویکرد پیوند عاطفی شما را مستحکم می کند و آرامش و اطمینان را به فضای خانه برمی گرداند.
باید بپذیرید که تجربیات عاطفی گذشته به طور ناخودآگاه روی رفتارهای امروز شما تاثیر می گذارند. اگر پیش از این شکست یا جدایی سختی را تجربه کرده اید سهم زیادی برای اثرگذاری آن روی ترس های فعلی خود قائل شوید. در صورتی که احساس می کنید رهایی از این ذهنیت ها به تنهایی برای شما دشوار است حتما از راهنمایی های یک مشاور کمک بگیرید.
فرقی نمی کند که خود شما درگیر این نگرانی هستید یا همسرتان با آن دست و پنجه نرم می کند در هر صورت باید برای بهبود این وضعیت قدم بردارید تا بتوانید با خیالی آسوده در کنار یکدیگر آرامش عمیق را تجربه کنید.