حتما تا به حال از بزرگ ترهای فامیل شنیده اید که می گویند زنی که خرج دارد ارج دارد. خیلی ها فکر می کنند این حرف فقط یک شوخی قدیمی است یا اینکه زن ها را به زیاده خواهی تشویق می کند اما واقعیت ماجرا چیز دیگری است. وقتی به رفتار آدم ها در زندگی مشترک نگاه می کنیم می بینیم که این حرف ریشه در نوع رفتار ما با خودمان دارد.
هر چقدر شما برای آرامش و جسم و روان خودتان ارزش قائل شوید بقیه آدم ها هم همان نگاه را به شما خواهند داشت. در این مطلب می خواهیم این جمله قدیمی را با نگاهی منطقی و امروزی بررسی کنیم تا ببینیم چطور می توان تعادل درستی میان فداکاری و مراقبت از خود پیدا کرد.
زنی که خرج داره ارج دارد یعنی چی؟
معنی ساده این حرف زنی که خرج دارد ارج دارد این نیست که باید بی حساب و کتاب پول خرج کنید یا زندگی را به شوهرتان سخت بگیرید. منظور این است که شما نباید خواسته ها و حال خوب خودتان را پشت در زندگی پنهان کنید.
مادری که سال هاست لباس دلخواهش را نخریده یا زنی که همیشه بدترین تکه غذا را برای خودش برمی دارد ناخودآگاه این پیام را به دیگران می دهد که من نیازی ندارم و مرا در نظر نگیرید. وقتی شما از حق طبیعی خودتان برای استراحت، تفریح، خرید و رسیدگی به سلامتی می گذرید نباید انتظار داشته باشید که همسرتان شما را در اولویت قرار دهد. احترام واقعی از جایی شروع می شود که شما اول از همه خودتان را به عنوان یک انسان شایسته بهترین ها ببینید.
آیا واقعا زنی که خرج داره ارج دارد؟
پاسخ این سوال مثبت است به شرطی که منظورمان از خرج کردن رسیدگی درست به خودمان باشد. اگر یک زن تمام ساعات شبانه روز را فقط به کار خانه و رسیدگی به بچه ها اختصاص دهد بعد از مدتی خستگی جسمی و روحی او را فرسوده می کند.
این زن دیگر نه انرژی برای عشق ورزی دارد و نه حوصله ای برای صحبت کردن با همسرش پیدا می کند. وقتی شما برای ورزش، آموزش، خرید وسایل مورد نیاز و آرامش شخصی خودتان وقت و هزینه می گذارید شاداب تر می شوید.
این شادابی مستقیما وارد فضای خانه می شود و رابطه زناشویی را بسیار گرم تر و صمیمی تر می کند بنابراین بله زنی که برای خودش ارزش مادی و معنوی قائل است احترام بیشتری هم از اطرافیانش دریافت می کند.
چرا از قدیم گفتن زنی که خرج داره ارج دارد؟
قدیمی ها متوجه یک رفتار ناخودآگاه در انسان ها شده بودند و آن این بود که آدم ها قدر چیزهایی را که بابتشان هیچ تلاشی نکرده اند به درستی نمی دانند. زنی که همیشه کم توقع است و خواسته هایش را سرکوب می کند به مرور زمان نامرئی می شود و کسی به نیازهایش توجه نمی کند. از طرف دیگر زنی که با احترام و در حد توان خانواده نیازهایش را بازگو می کند به همسرش این فرصت را می دهد که برای خوشحال کردن او تلاش کند. مردها وقتی حس کنند تلاش های کاری آن ها باعث رفاه و شادی همسرشان شده احساس مفید بودن بیشتری دارند و به زن خود بیشتر وابسته می شوند و احترام می گذارند.
فداکاری بیش از حد اشتباه است
خیلی از خانم ها فکر می کنند هر چقدر بیشتر از خودگذشتگی نشان دهند همسرشان بیشتر آن ها را دوست خواهد داشت در حالی که واقعیت کاملا برعکس است. فداکاری یک طرفه به مرور زمان وظیفه تلقی می شود و طرف مقابل تصور می کند شما اصلاً نیاز یا احساسی ندارید. رابطه سالم رابطه ای است که در آن هر دو طرف به یک اندازه برای آسایش هم تلاش کنند.
اگر حس می کنید در زندگی مشترک شما تنها کسی هستید که مدام می بخشید و از خودتان می گذرید باید همین حالا این روند را متوقف کنید. فداکاری باید به اندازه باشد تا عشق زنده بماند وگرنه بعد از چند سال شما می مانید و کوهی از خستگی و حس نادیده گرفته شدن.