جرج اسموت با نام واقعی جورج فیتزجرالد اسموت، فیزیکدان برجسته آمریکایی و برنده جایزه نوبل، روز چهارشنبه ۱۸ سپتامبر و در سن ۸۰ سالگی در خانه اش در پاریس چشم از جهان فروبست. خواهرش شارون بویی اعلام کرد که علت مرگ ایست قلبی بوده است.
اسموت با پژوهش های پیشگامانه اش توانست تصویری دقیق و علمی از کیهان در نخستین لحظات پس از تولد ارائه دهد و نقش مهمی در درک ساختار اولیه جهان ایفا کند. دستاوردهای او تأثیری ماندگار بر کیهان شناسی مدرن گذاشت. ما در این مطلب می خواهیم بیشتر در مورد بیوگرافی جرج اسموت صحبت کنیم. با ما همراه باشید.
بیوگرافی جرج اسموت
جرج اسموت با نام واقعی جورج فیتزجرالد اسموت سوم در ۲۰ فوریه ۱۹۴۵ در ایالت فلوریدا به دنیا آمد. او تحصیلات دانشگاهی خود را در مؤسسه فناوری ماساچوست، MIT، گذراند و در سال ۱۹۶۶ مدرک کارشناسی فیزیک و ریاضیات و در سال ۱۹۷۰ دکترای فیزیک ذرات را دریافت کرد.
اسموت پس از آن به دانشگاه کالیفرنیا در برکلی پیوست و مسیر علمی خود را به شکل جدی ادامه داد. او با رهبری گروهی از دانشمندان در آزمایشگاه ملی لارنس برکلی، موفق به کشف شواهد مستقیمی از ناهمگونی های بسیار ظریف در ماده اولیه کیهان شد؛ ناپیوستگی هایی که بعدها به تولد کهکشان ها و شکل گیری ساختار عظیم و امروزی جهان انجامید.
اسموت نخستین «تصویر» از جهان نوزاد را به ثبت رساند
دستاورد تاریخی تصویر با ابزاری رقم خورد که خود جورج اسموت طراحی کرده بود و در سال ۱۹۸۹ همراه با ماهواره ناسا، کاوشگر زمینه کیهانی یا COBE، به فضا فرستاده شد. این ماهواره توانست نوسان های بسیار ظریف دمایی را در تابش به جا مانده از بیگ بنگ شناسایی کند؛ ردپایی که در واقع اولین تصویر از جهان در دوران نوزادی اش به شمار می رفت و نشان می داد ماده در همان آغاز به شکلی نامنظم توزیع شده بوده است.
اسموت در سال ۱۹۹۲ هنگام اعلام این یافته ها گفت دیدن این تصویر، برای افراد مذهبی می تواند شبیه تماشای خدا باشد. این جمله بازتابی جهانی داشت و استیون هاوکینگ آن را یکی از بزرگ ترین کشفیات تاریخ علم توصیف کرد.
انقلاب جرج اسموت در کیهان شناسی
پژوهش های دکتر اسموت ادامه مسیری بود که آرنو پنزیاس و رابرت ویلسون در سال ۱۹۶۴ آغاز کرده بودند؛ زمانی که وجود تابش زمینه ریزموج کیهانی، این نور کهن به جامانده از آغاز جهان، برای نخستین بار آشکار شد.
اما مأموریت ماهواره کوبی این حوزه را از حد فرضیه و نظریه فراتر برد و آن را به دانشی دقیق و مبتنی بر اندازه گیری های واقعی تبدیل کرد. داده های به دست آمده به دانشمندان اجازه داد مدل های مختلف درباره تولد، تحول و ساختار جهان را به طور جدی بیازمایند.
نتایج کوبی نه تنها نظریه بیگ بنگ را تقویت کرد، بلکه شواهد مهمی درباره وجود ماده تاریک و انبساط شتاب دار اولیه جهان ارائه داد؛ دستاوردهایی که در نهایت جایزه نوبل فیزیک ۲۰۰۶ را برای جورج اسموت و همکارش جان سی. ماثر به همراه داشت.
تحصیلات جرج اسموت از کلاس درس تا میلیونر شدن در تلویزیون
جورج اسموت تحصیلات دانشگاهی خود را در مؤسسه فناوری ماساچوست، MIT، پشت سر گذاشت و در سال ۱۹۶۶ مدرک کارشناسی فیزیک و ریاضیات و چهار سال بعد دکترای فیزیک ذرات را دریافت کرد. او سپس به دانشگاه کالیفرنیا، برکلی پیوست و از سال ۱۹۹۴ به عنوان استاد در این دانشگاه فعالیت داشت.
اسموت بخش قابل توجهی از جایزه نوبل خود را که همراه جان ماثر دریافت کرده بود، صرف تأسیس «مرکز فیزیک کیهان شناسی برکلی» کرد و نخستین مدیر آن شد. او همچنین در راه اندازی مراکز پژوهشی کیهان شناسی در کشورهای مختلف از جمله فرانسه و کره جنوبی نقش داشت و به عضویت آکادمی ملی علوم و آکادمی ملی مخترعان درآمد. در سال ۲۰۰۹ نیز به هیئت علمی دانشگاه پاریس سیته پیوست و همکاری نزدیکی با آزمایشگاه ذرات و کیهان شناسی این دانشگاه داشت.