
آموزش کاشت فلفل سبز تند و شیرین در گلدان
هیچ حس و لذتی بالاتر از این نیست که برای آماده سالاد یا پختن یک شام خوشمزه، دستت را دراز کنی و از گلدان لب پنجره یا گوشه تراس، چند تا فلفل سبز تازه، ترد و خوش عطر بچینی. فلفل یکی از ان سبزیجاتی است که نگهداری از ان در اپارتمان نه تنها سخت نیست، بلکه به خاطر فرم برگ ها و بوته های سرسبزش، زیبایی گلدان های خانگی تان را هم چند برابر می کند. فرقی نمی کند طرفدار فلفل تند اتشین باشید یا عاشق فلفل های شیرین و ترد کبابی؛ اصول کاشت هر دوی ا آن ها در گالدان تقریبا شبیه به هم است و با رعایت چند نکته ساده می توانید در خانه یک مزرعه کوچک فلفل داشته باشید.
امروز در آلامتو مقاله ی تحت عنوان نحوه کاشت فلفل سبز تند و شیرین در گلدان + زمان کاشت فلفل سبز را می توانید مشاهده کنید.
همچنین بخوانید: نحوه کاشت جعفری، بذر جعفری را چگونه بکاریم؟
بهترین زمان برای کاشت فلفل چه موقع است؟
بیایید همین اول کار خیالتان را راحت کنم؛ فلفل به شدت سرمایی است و عاشق گرماست. اگر بذرها را در یک خاک سرد بکارید، همان زیر خاک قهر می کنند و می پوسند. بهترین و طلایی ترین زمان برای شروع کاشت، اواخر زمستان (یعنی از اواسط بهمن تا اواخر اسفند) است. چرا این موقع؟ چون شما بذرها را در محیط گرم داخل خانه می کارید و تا زمانی که این بذرها جوانه بزنند و تبدیل به یک بوته کوچک و قوی شوند، بهار از راه رسیده است. وقتی در اردیبهشت ماه هوا حسابی گرم شد، شما یک گیاه اماده دارید که می توانید ان را به گلدان بزرگ تر در بالکن منتقل کنید. البته اگر در خانه تان همیشه نور عالی و دمای بالای ۲۲ درجه دارید، می توانید این قانون را دور بزنید و در هر فصلی فلفل بکارید، اما چرخه طبیعی ان همان اواخر زمستان است.

مرحله اول : آماده سازی بذر
برای شروع به یک بسته بذر فلفل با کیفیت نیاز دارید. می توانید از فروشگاه های لوازم کشاورزی بذر اصلاح شده تهیه کنید یا اگر فلفل تازه و سالمی خریده اید که طعمش را دوست دارید، دانه های درشت و سفید داخل ان را جدا کرده و استفاده کنید. تفاوت کاشت فلفل تند و شیرین در این مرحله نیست؛ فقط حواستان باشد اگر هر دو را می کارید، برچسب اسم روی ان ها بزنید تا بعدا اشتباه نشوند.ترفند بیدار کردن بذرها: پوسته بیرونی بذر فلفل کمی ضخیم و خشک است. برای اینکه جوانه زنی خیلی سریع تر اتفاق بیفتد، بذرها را به مدت ۱۲ تا ۲۴ ساعت در یک لیوان اب ولرم خیس کنید. بعد از خیس خوردن، بذرها را لای یک دستمال کاغذی مرطوب بگذارید، دستمال را داخل یک کیسه پلاستیکی زیپ دار قرار دهید و آن را در یک جای گرم (مثلا بالای یخچال یا نزدیک شوفاژ) بگذارید. بعد از ۳ تا ۵ روز می بینید که نوک سفید ریشه ها از بذر بیرون زده و آماده کاشت است.
همچنین بخوانید: نحوه کاشت گشنیز در گلدان و باغچه + رمان کاشت و شرایط نگهداری

مرحله دوم: تهیه خاک سبک و گلدان اولیه
بذر فلفل در مراحل اولیه نیاز به خاکی بسیار نرم، پفکی و پر از هوا دارد تا ریشه های ظریفش به راحتی در آن حرکت کنند. اگر از همان اول از خاک سفت باغچه استفاده کنید، جوانه ها خفه می شوند.بهترین ترکیب خاک برای شروع، مخلوطی از پیت ماس (یا کوکوپیت) و پرلیت است. برای ظرف کاشت هم نیازی به گلدان بزرگ نیست؛ لیوان های یکبار مصرف کاغذی یا سینی های نشا بهترین گزینه هستند. فقط حتما زیر لیوان ها را چند سوراخ بزنید تا آب اضافه به راحتی خارج شود. خاک را با آب پاش مرطوب کنید، سپس در هر لیوان یک یا دو بذر جوانه زده را در عمق نیم تا یک سانتی متری قرار دهید و روی ان را خیلی آرام با لایه ای نازک از خاک بپوشانید.
مرحله سوم: ساختن یک گلخانه خانگی و انتظار برای اولین برگ ها
برای اینکه خاک لیوان ها زود خشک نشود، روی لیوان ها را با یک پلاستیک شفاف سوراخ دار بپوشانید. این کار یک مینی گلخانه برای بذرهای شما می سازد که هم گرم است و هم رطوبت دارد. لیوان ها را در یک جای گرم با نور غیر مستقیم بگذارید. هر روز به ان ها سر بزنید و اگر سطح خاک خشک بود، فقط یکی دو پاف اب اسپری کنید. به محض اینکه دیدید جوانه های سبز رنگ و بامزه از دل خاک بیرون زدند، پلاستیک را بردارید و لیوان ها را به پرنورترین نقطه خانه (مثل طاقچه پنجره جنوبی) منتقل کنید. اگر در این مرحله نور کافی به جوانه ها نرسد، ساقه هایشان دراز، نازک و علفی می شود و در نهایت می شکنند.

مرحله چهارم: اسباب کشی به گلدان اصلی
حدودا سه تا چهار هفته بعد، وقتی گیاهچه های شما بزرگ تر شدند و حداقل ۴ تا ۶ برگ واقعی (علاوه بر دو برگ اولیه) دراوردند، وقت ان است که به خانه همیشگی شان اسباب کشی کنند. برای هر بوته فلفل، یک گلدان با قطر حداقل ۲۰ تا ۲۵ سانتی متر انتخاب کنید. ته گلدان حتما سوراخ های باز داشته باشد و بهتر است یک لایه سنگریزه کف ان بریزید تا زهکشی عالی شود. حالا وقت اماده کردن یک خاک مقوی است؛ چون فلفل برای میوه دادن حسابی گرسنه می شود. یک ترکیب عالی و خانگی شامل: ۴۰ درصد خاک باغچه تمیز و الک شده، ۳۰ درصد پیت ماس، ۲۰ درصد ورمی کمپوست (کود کرم خاکی که بو ندارد و پر از مواد مغذی است) و ۱۰ درصد پرلیت است. گلدان را از این خاک پر کنید، بوته فلفل را با همان خاک دور ریشه اش از لیوان دراورید و وسط گلدان جدید بکارید. دورش را محکم کنید و یک دل سیر ابش بدهید تا خاک به خوبی دور ریشه بنشیند.
مرحله پنجم: نور و آبیاری
از اینجا به بعد، بوته فلفل شما دو تا نیاز اساسی دارد: اول آفتاب مستقیم و دوم ابیاری درست. فلفل عاشق آفتاب است؛ یعنی باید روزی ۶ تا ۸ ساعت افتاب مستقیم روی برگ هایش بتابد تا انرژی لازم برای گل دادن را پیدا کند. اما در مورد ابیاری، لطفا گیاه را غرقاب نکنید. هر وقت انگشتتان را تا یک بند در خاک فرو بردید و دیدید خاک خشک است، به ان اب بدهید. آبیاری بیش از حد باعث می شود برگ ها زرد شوند و گل ها قبل از تبدیل شدن به فلفل بریزند.
یک راز جالب و کاربردی هم وجود دارد: اگر فلفل شیرین کاشته اید، سعی کنید خاک همیشه یک رطوبت ملایم داشته باشد تا فلفل هایتان گوشتی، ترد و ابدار شوند. اما اگر فلفل تند کاشته اید و دلتان می خواهد تندی ان اشک چشمتان را در اورد، وقتی گیاه شروع به میوه دادن کرد، کمی به آن تشنگی بدهید یعنی بگذارید خاک بیشتر خشک شود و بعد آب بدهید. این استرس و تنش ابی باعث می شود گیاه ماده ای به نام کپسایسین(همان عامل تندی) را بیشتر ترشح کند و فلفل شما به شدت تند و آتشین شود.
همچنین بخوانید: نحوه کاشت ریحان در گلدان و باغچه + روش نگهداری و آبیاری ریحان

مرحله ششم: گرده افشانی دستی؛ رازی که خیلی ها نمی دانند
یکی از بزرگترین غصه های کسانی که در اپارتمان فلفل می کارند این است که می گویند: بوته من کلی گل داد، اما همه گل ها خشک شدند و ریختند و حتی یک فلفل هم نداد. دلیلش خیلی ساده است. در طبیعت، باد می وزد و زنبورها روی گل ها می نشینند و عمل گرده افشانی (انتقال گرده از پرچم به مادگی) انجام می شود. اما در اپارتمان شما نه بادی هست نه زنبوری. پس شما باید نقش زنبور را بازی کنید. وقتی گل های سفید و کوچک فلفل باز شدند، یک گوش پاک کن تمیز بردارید و خیلی آرام داخل مرکز یک گل بمالید و بعد همان را به مرکز گل های دیگر بزنید. یا اینکه روزی یک بار، تنه اصلی بوته را با دست خیلی ملایم تکان دهید تا گرده ها جابه جا شوند. همین کار ساده باعث می شود تک تک گل های شما تبدیل به فلفل شوند.

مرحله هفتم: برداشت
حدود دو تا سه ماه بعد از کاشت، فلفل های شما به اندازه کافی بزرگ شده اند. دیدن اولین فلفلی که از لاب هلای برگ های سبز خودن مایی می کند، واقعا حس غرور آفرینی دارد. وقتی فلفل ها به اندازه دلخواهتان رسیدند و سبز و براق شدند، می توانید ان ها را بچینید. اگر هم روی بوته بمانند، به مرور زمان قرمز یا زرد می شوند و طعم شان کمی شیرین تر و ملایم تر می شود. فقط یادتان باشد موقع چیدن، هرگز فلفل را با دست نکشید چون ممکن است شاخه ظریف بوته بشکند یا ریشه اسیب ببیند. همیشه از یک قیچی تیز استفاده کنید و فلفل را با کمی از دم گل ان ببرید. جالب است بدانید هرچه بیشتر فلفل ها را بچینید، بوته احساس می کند باید بیشتر تلاش کند و در نتیجه گل ها و میوه های جدیدتری به شما می دهد.
همچنین بخوانید: نحوه کاشت فلفل دلمه ای در خانه + کاشت فلفل دلمه در گلدان

سخن آخر
آیا شما هم تا به حال تجربه کاشت سبزیجات یا صیفی جاتی مثل فلفل را در گلدان داشته اید؟ به فلفل تند علاقه دارید یا شیرین؟ اگر در هر کدام از مراحل کاشت و نگهداری با سوال یا چالشی روبه رو شدید، حتما سوالات و تجربیات خوب خود را در بخش نظرات آلامتو بنویسید تا با هم در موردشان گفتگو کنیم باهم.