در بسیاری از مواقع آشتی با خانواده همسر گاهی یکی از سخت ترین اما مهم ترین قدم ها برای برگرداندن آرامش به زندگی مشترک است. آنهم به این خاطر است که در بعضی خانواده ها دخالت بزرگ ترها یا سوءتفاهم های قدیمی باعث می شود رابطه ها از حالت طبیعی خارج شود و دلخوری ها عمیق تر شوند.
در چنین شرایطی به جای ادامه دادن قهر و تنش باید راهی پیدا کرد که هم حرمت ها حفظ شود و هم زمینه برای بهتر شدن رابطه به وجود بیاید.
راه آشتی با خانواده همسر بعد از قطع رابطه
آشتی با خانواده همسر بعد از یک دوره فاصله و دلخوری کار ساده ای نیست اما در بیشتر وقت ها از ادامه قهر عاقلانه تر است. خیلی از زوج های جوان وقتی درگیر تنش و دخالت و دلخوری می شوند برای مدتی رابطه را قطع می کنند تا از فشارها دور شوند اما بعد از مدتی می بینند این فاصله نه تنها مشکل را کامل حل نکرده بلکه سنگینی تازه ای روی زندگی شان گذاشته است.
واقعیت این است که پیوند عاطفی هر آدم با خانواده اش به راحتی از بین نمی رود و برای همین اگر امکان ترمیم وجود داشته باشد بهتر است با فکر و آرامش برای دوباره ساختن رابطه قدم برداشت.
ناراحتیتان را ابراز کنید
آشتی با خانواده همسر وقتی نتیجه بهتری می دهد که حرف های نگفته و دلخوری های پنهان با روشی درست بیان شوند. اگر خانواده همسرتان اهل گفتگو و منطق هستند بهتر است بدون طعنه و عصبانیت از احساسی که تجربه کرده اید حرف بزنید.
خیلی روشن و محترمانه توضیح دهید چه رفتاری شما را ناراحت کرده و انتظار داشتید چطور با شما برخورد شود. لازم نیست بحث را با بزرگ نمایی یا سرزنش پیش ببرید. کافی است آرام و صریح صحبت کنید تا راهی برای حل سوءتفاهم ها باز شود.
ببخشید و بگذرید
آشتی با خانواده همسر گاهی از جایی شروع می شود که تصمیم می گیرید بعضی زخم ها را بیشتر از این زنده نگه ندارید. اگر می دانید باز کردن دوباره بعضی مسائل فقط تنش را بیشتر می کند بهتر است آن را کش ندهید. بعضی اتفاق ها دیگر گذشته اند و نمی شود آن ها را به عقب برگرداند.
بخشیدن به این معنا نیست که درد شما بی اهمیت بوده بلکه یعنی نمی خواهید اسیر تلخی آن بمانید. وقتی می بخشید اول از همه خودتان را از فشار و خستگی ذهنی آزاد می کنید و با حالی آرام تر برای آشتی قدم برمی دارید. پیشقدم شدن برای صلح هم چیزی از ارزش شما کم نمی کند.
به دیگران هم حق بدهید
آشتی با خانواده همسر زمانی راحت تر می شود که فقط از زاویه درد خودتان به ماجرا نگاه نکنید. خیلی از قهرها از توقعات بالا و انتظارهایی شروع می شوند که برآورده نشده اند. اگر کمی از خواسته های ذهنی تان فاصله بگیرید شاید بتوانید رفتار طرف مقابل را بهتر بفهمید.
قرار نیست همه کارهای دیگران را تایید کنید اما گاهی همین که دلیل رفتارشان را درک کنید راه دلخوری کوتاه تر می شود و فضا برای تفاهم بیشتر باز می شود.
اشتباهاتتان را بپذیرید
آشتی با خانواده همسر بدون پذیرفتن سهم خودتان در ماجرا کامل نمی شود. اگر می دانید در بخشی از اختلاف شما هم اشتباه کرده اید بهتر است با صداقت آن را قبول کنید و ناراحتی خودتان را از این رفتار نشان دهید. عذرخواهی صادقانه می تواند خیلی از گره ها را باز کند و دل ها را نرم تر کند.
گاهی یک معذرت خواهی محترمانه یا یک رفتار محبت آمیز مثل هدیه دادن یا دعوت به یک دورهمی ساده می تواند شروع دوباره ای برای بهتر شدن رابطه باشد.
قطع رابطه با خانواده همسر امکان پذیر نیست
آشتی با خانواده همسر در بیشتر موارد انتخابی عاقلانه تر از حذف کامل رابطه است چون خانواده همسر بخشی جدا نشدنی از زندگی او هستند. وقتی بخواهید این پیوند را به طور کامل قطع کنید معمولا فشار آن دیر یا زود وارد زندگی مشترک می شود. همسر شما ممکن است بعد از مدتی دچار غم و دلگیری شود و این ناراحتی روی رابطه شما هم سایه بیندازد.
از طرف دیگر فرزندان هم معمولا به پدربزرگ و مادربزرگ و دیگر اعضای خانواده وابستگی عاطفی دارند و این فاصله می تواند برای آن ها هم تلخ باشد. در زندگی مشترک هم خیلی وقت ها آدم ها در شرایط سخت به حمایت خانواده نیاز پیدا می کنند و نمی شود این واقعیت را نادیده گرفت.
با این حال در بعضی شرایط خاص ادامه رابطه واقعا به صلاح نیست. اگر خانواده همسر درگیر مشکلات جدی مثل اعتیاد یا رفتارهای خطرناک و آسیب زننده باشند طبیعی است که حفظ فاصله تصمیم درست تری باشد. در چنین موقعیت هایی اولویت با امنیت روانی و آرامش شما و همسرتان و فرزندانتان است.
چگونه از قهر با خانواده همسر جلوگیری کنیم؟
جلوگیری از دلخوری و تنش همیشه راحت تر از تلاش برای آشتی با خانواده همسر است. در بیشتر مواقع به جای اینکه کار را به قهر و قطع رابطه بکشانید می توانید با یاد گرفتن مهارت های ارتباطی و مشخص کردن مرزها از بروز این مشکلات پیشگیری کنید. اگر یاد بگیریم چطور رابطه را مدیریت کنیم دیگر نیازی به طی کردن مسیر سخت آشتی نخواهد بود.
باورهای قدیمی را کنار بگذارید
گاهی ذهنیت های قبلی مانع بزرگی برای آشتی با خانواده همسر می شوند چون از همان اول با پیش فرض های منفی به رفتارهای آن ها نگاه می کنیم.
اگر مدام فکر کنید که آن ها می خواهند به شما آسیب بزنند هر رفتار ساده ای را به عنوان دشمنی تعبیر خواهید کرد. بهتر است این تعصب ها و قضاوت های قدیمی را کنار بگذارید و هر کسی را بر اساس رفتار و شخصیت واقعی خودش بشناسید.
دیدارهای پی در پی، غیرضروری را حذف کنید
حفظ فاصله مناسب می تواند به روند آشتی با خانواده همسر کمک کند و مانع بحث های بعدی شود. رفت و آمدهای بیش از حد و بدون برنامه معمولا زمینه را برای دخالت و سوءتفاهم بیشتر می کند. وقتی حضور شما در خانه آن ها یا حضور آن ها در خانه شما اندازه ای مشخص داشته باشد احترام ها بیشتر حفظ می شود و صمیمیت هم کیفیت بهتری پیدا می کند.
مرزها را مشخص کنید
یکی از راه هایی که نیاز به آشتی با خانواده همسر را کم می کند مشخص کردن مرزهای زندگی دو نفره است. با همسرتان به توافق برسید که محدوده حریم شخصی شما کجاست. درباره میزان رفت و آمدها و شیوه ارتباطات مالی و خانوادگی صحبت کنید و اجازه ندهید دیگران بدون هماهنگی و دعوت وارد این مرزها شوند تا احترامتان همیشه حفظ شود.
مکالمات تلفنی بیش از حد و طولانی نداشته باشید
تلفن های طولانی و بی هدف گاهی شما را از مسیر آشتی با خانواده همسر دور می کند چون در این صحبت ها معمولا جزئیات روزمره و رازهای زندگی فاش می شود. وقتی اطلاعات زیادی از زندگی خصوصی خود را به دیگران می دهید همسرتان احساس ناامنی می کند و ممکن است فکر کند تصمیم های زندگی شما تحت تاثیر حرف های دیگران است که همین موضوع باعث شروع اختلافات تازه می شود.
سریع عکس العمل نشان ندهید
برای اینکه مجبور به آشتی با خانواده همسر نشوید در مقابل حرف های آن ها صبور باشید و سریع واکنش نشان ندهید. خیلی وقت ها اظهارنظرها از روی بدجنسی نیست و فقط یک پیشنهاد ساده است. به جای جبهه گرفتن و جواب دادن در همان لحظه ابتدا خوب گوش کنید و با یک جمله ساده مثل اینکه به پیشنهادشان فکر می کنید بحث را بدون دلخوری تمام کنید.
با پیشنهاداتشان موافقت کنید
یک سیاست خوب برای جلوگیری از قهر و تسهیل آشتی با خانواده همسر این است که در حضور آن ها مخالفت شدید نشان ندهید. می توانید با پیشنهادشان موافقت اولیه داشته باشید اما بگویید بعدا تصمیم نهایی را می گیرید. سپس در خلوت خودتان با همسرتان صحبت کنید و بگذارید همسرتان تصمیم مشترکتان را به خانواده اش اعلام کند.
در بحث ها شرکت نکنید
دوری از بحث های درونی خانواده همسر بهترین راه برای بی نیاز شدن از آشتی با خانواده همسر است. وقتی آن ها درباره مسائل خودشان صحبت می کنند یا اختلاف نظری دارند بهتر است سکوت کنید و هیچ نظری ندهید. دخالت نکردن در این موقعیت ها باعث می شود هیچ وقت به عنوان مقصر یا طرفدار یک گروه خاص شناخته نشوید.
انتظارات آنها را از خودتان بالا نبرید
گاهی رفتار خود ما مانع آشتی با خانواده همسر در آینده می شود چون از ابتدا کارهایی انجام می دهیم که بعدا توقع ایجاد می کند. اگر کاری را بیش از حد و به طور مداوم انجام دهید کم کم به عنوان وظیفه شما دیده می شود و اگر روزی آن را متوقف کنید باعث دلخوری و ناراحتی آن ها خواهد شد.
از وابستگی های شدید به خانواده بپرهیزید
وابستگی های شدید فکری و مالی مانع بزرگی برای آشتی با خانواده همسر و آرامش زندگی است. وقتی زن یا شوهر نتوانند بدون مشورت با خانواده خود تصمیمی بگیرند همسرشان احساس تنهایی می کند. این وابستگی ها معمولا رقابتی نامناسب بین خانواده ها ایجاد می کند و شیرازه زندگی مشترک را به هم می ریزد.
پرتوقعی را کنار بگذارید
انتظارهای بی جا رابطه را خراب می کند و مسیر آشتی با خانواده همسر را سخت می سازد. وقتی از خانواده همسرتان توقع حمایت های دائمی یا هدایای خاص دارید در واقع از لطف آن ها سوءاستفاده می کنید. این توقعات باعث می شود طرف مقابل احساس خستگی کند و برای فرار از این فشارها رابطه خود را با شما کم کند.
انتقاد نکنید
انتقادهای تند راه آشتی با خانواده همسر را می بندد و دل ها را چرک آلود می کند. هیچ کس دوست ندارد مدام ایرادهایش را بشنود. اگر رفتاری را نمی پسندید به جای انتقاد مستقیم و لحن تند سعی کنید با آرامش و در زمان مناسب صحبت کنید یا از کنار بعضی مسائل کوچک به سادگی بگذرید.
کینه ها را کنار بگذارید
کینه ورزی اجازه نمی دهد که تلاش ها برای آشتی با خانواده همسر به نتیجه برسد. کینه های قدیمی مثل یک سم آرام در ذهن شما عمل می کنند و ناخودآگاه روی رفتار و حرف هایتان تاثیر منفی می گذارند. بیشتر اوقات کینه از کمبود اعتماد به نفس می آید پس با تقویت روحیه خودتان بگذارید گذشته ها در گذشته باقی بمانند.
شما هم محبت کنید
رابطه یک جاده دوطرفه است و آشتی با خانواده همسر نیاز به محبت متقابل دارد. نمی شود همیشه انتظار توجه و احترام از طرف آن ها داشت اما خودتان هیچ قدمی برای ابراز محبت یا تشکر بر ندارید. با تشکرهای ساده و رفتارهای گرم نشان دهید که محبت های آن ها را می بینید و برایشان ارزش قائل هستید.