تفاوت تربیت پسر و دختر در واقع به این معناست که ما باید یاد بگیریم چگونه به فرزندمان کمک کنیم تا استعدادها و توانایی های اصلی خودش را بشناسد و بتواند به بهترین شکل زندگی کند. از آنجایی که پسرها و دخترها از نظر جسمی و روحی با هم فرق دارند رفتارهای آن ها نیز با هم متفاوت است و این موضوع باعث می شود که والدین نتوانند با یک روش واحد با هر دو آن ها رفتار کنند.
به عنوان یک مثال ساده پسرها معمولا تمایل چندانی به صحبت کردن و تعریف کردن مسائل ندارند و بیشتر دوست دارند با بازی های پرتحرک و پرانرژی وقت خود را بگذرانند. اما دخترها معمولا میل زیادی به هم صحبتی با پدر و مادر دارند و دوست دارند تمام جزئیات اتفاقاتی که برایشان افتاده را تعریف کنند.
در نتیجه والدین باید یاد بگیرند که برای هر کدام از فرزندان خود از روش های تربیتی متفاوتی استفاده کنند. در این بخش قصد داریم تفاوت های رفتاری پسرها و دخترها را بیشتر بررسی کنیم و نکات مهمی را که برای تربیت درست هر کدام لازم است با شما در میان بگذاریم.
تفاوت های تربیتی پسر و دختر
عواطف و احساسات
تفاوت های مشخصی در دنیای احساسی پسرها و دخترها دیده می شود. پسرها معمولاً کمتر احساساتشان را بروز می دهند و از حرف زدن فقط برای انتقال اطلاعات استفاده می کنند. تمرکز پسرها بیشتر روی کارهای عملی و دنیای بیرون است. در مقابل دخترها نسبت به تغییرات عاطفی بسیار حساس هستند و خیلی زود آن را درک می کنند. آن ها به راحتی می توانند حرف ها و احساسات خود را با دیگران در میان بگذارند. نشان دادن احساسات در دخترها بسیار قوی تر است و آن ها از گفتگو برای نزدیک شدن به دیگران و ایجاد حس همدلی بهره می برند.
علایق و گرایش ها
تحقیقات نشان داده که دخترها به مسائل اخلاقی و اجتماعی توجه بیشتری نشان می دهند. آن ها نسبت به بی عدالتی ها حساس تر هستند و با اشتیاق بیشتری به آن اعتراض می کنند. همچنین دخترها نسبت به قوانین و آداب جامعه پذیراتر هستند. دخترها به زیبایی و وسایل خانه و زیورآلات علاقه زیادی دارند اما این علاقه در پسرها کمتر دیده می شود. در مقابل پسرها معمولاً به مسائل سیاسی و نظری علاقه بیشتری دارند. موضوعاتی مثل رسیدگی به ظاهر و پوشیدن لباس های متفاوت یا حتی سلیقه در چیدن سفره و پخت غذا از مواردی است که دخترها در آن علاقه بیشتری نسبت به پسرها نشان می دهند.
تفاوت در نوع بازی
یکی دیگر از تفاوت تربیت پسر و دختر در نوع بازی های آن ها می باشد. ساده تر بگوییم نوع بازی کردن دخترها و پسرها با هم تفاوت های جالبی دارد. دخترها معمولاً بازی های آرام مثل عروسک بازی را بیشتر دوست دارند. پسرها پرجنب و جوش تر هستند و به بازی هایی علاقه دارند که در آن هیجان و سروصدا و حرکت زیاد باشد. به همین دلیل در پارک ها بیشتر پسرها را می بینید که مشغول دویدن و توپ بازی و پریدن هستند. پسرها در حین بازی گاهی ناخواسته خرابکاری هم می کنند که کاملاً تصادفی است. اما چون پسرها در بازی کمی بی احتیاط تر عمل می کنند لازم است والدین در زمان بازی آن ها نظارت بیشتری داشته باشند.
تفاوت های گفتاری
دخترها خیلی زودتر از پسرها شروع به حرف زدن می کنند و عاشق این هستند که درباره همه چیز با شما گپ بزنند. آن ها معمولاً وقتی چیزی را تعریف می کنند تمام جزئیات ریز و درشت را می گویند. اما پسرها برخلاف آن ها خیلی کم حرف می زنند و ترجیح می دهند با چند کلمه کوتاه اصل مطلب را بگویند و بیشتر گوش بدهند تا صحبت کنند.
تفاوت در اعتماد به نفس
دخترها از همان دوران کودکی و حدوداً از ۵ سالگی با مسائل مربوط به اعتماد به نفس روبرو می شوند. اما پسرها معمولاً تا قبل از بلوغ این نگرانی ها را ندارند. حتی بعد از بلوغ هم چون کمتر روی خودشان حساس هستند راحت تر از دخترها با مسائل کنار می آیند و معمولاً اعتماد به نفس خوبی دارند.
تفاوت در یادگیری
در مغز دخترها بخش مربوط به یادآوری و صحبت کردن خیلی قوی تر عمل می کند. اما در پسرها آن بخشی از مغز که با حرکت و فضای اطراف کار می کند فعال تر است. به همین دلیل است که دخترها در حرف زدن مهارت بیشتری دارند و پسرها هم معمولاً خیلی فعال و پرجنب وجوش هستند. بهتر است برای یاد دادن مطالب به دخترها از طریق صحبت کردن و برای پسرها از طریق نشان دادن تصاویر و عکس ها عمل کنیم.
تربیت دختر سخت تر است یا پسر؟
واقعیت این است که هر دو نوع تربیت، هر دو چالش ها و نکات خاص خودشان را دارند و هر کدام در سنین مختلف نیازهای متفاوتی را می طلبند.
البته باید بگوییم که این سوال به تنهایی کامل نیست. چون باید اول بدانیم که مسئولیت اصلی تربیت فرزند با کیست؟ با پدر یا با مادر؟ گاهی در خانواده ها، یکی از والدین مسئولیت اصلی تربیت را بر عهده می گیرد و همین موضوع می تواند کار را برای او کمی دشوار کند.
مثلاً اگر پدر مسئولیت تربیت را بر عهده داشته باشد، احتمالاً برای او تربیت کردن هر دو جنس (هم دختر و هم پسر) به یک اندازه راحت خواهد بود. اما اگر مادر نقش اصلی را در تربیت داشته باشد، ممکن است تربیت پسر برای او کمی چالش برانگیزتر شود. دلیلش هم این است که دنیای فکری و نیازهای پسرها با مادرها متفاوت است و شاید مادر نتواند تمام آنچه که یک پسر برای شناخت دنیای مردانه و رسیدن به بلوغ نیاز دارد را به خوبی به او منتقل کند. حتی در بحث های عاطفی هم ممکن است مادر نتواند آن الگوی مردانه ای را که پسر برای یادگیری و اجتماعی شدن نیاز دارد به او ارائه دهد.