چجوری کمتر حرف بزنم؟ «کم گوی و گزیده گوی چون دُر / تا ز اندک تو جهان شود پر» حتما این بیت را شنیده اید و شاید خودتان هم جزو کسانی باشید که ترجیح می دهند کمتر حرف بزنند و بیشتر شنونده باشند. اما چطور کمتر حرف بزنیم؟ وقتی خوب گوش می کنید هم اطلاعات بیشتری به دست می آورید و هم آدم ها را بهتر می شناسید. از طرفی یاد می گیرید منظور خودتان را کوتاه و روشن بیان کنید. در ادامه سه راهکار کاربردی برای کم حرفی و کنترل پرحرفی را با هم مرور می کنیم. همراه ما باشید.
فقط زمانی که لازم است حرف بزنید
چجوری کمتر حرف بزنم؟ در پاسخ به این سوال باید بگوییم هر حرفی جای خودش را دارد و هر موقعیتی هم نیاز به صحبت ندارد. قبل از اینکه شروع به حرف زدن کنید از خودتان بپرسید آیا واقعا لازم است چیزی بگویید یا نه. اگر حرفی که در ذهن دارید به بحث کمک نمی کند بهتر است آن را نگویید.
آدم ها معمولا به کسی بیشتر توجه می کنند که کلمه هایش را با دقت انتخاب می کند. در مقابل کسانی که همیشه در حال گفتن نظر و تعریف کردن ماجراهای مختلف هستند کم کم جذابیت خودشان را از دست می دهند. بیشتر وقت ها پرحرفی از چیزهای بی ربط و اضافی ساخته می شود و همین موضوع کم حرفی را به یک مهارت ارزشمند تبدیل می کند.
لازم نیست برای خالی نبودن عریضه در مجلسی پرحرفی کنید
بعضی وقت ها آدم فقط برای این حرف می زند که سکوت را بشکند. این رفتار در جمع های کاری یا محیط های رسمی بیشتر دیده می شود. اما همیشه هم لازم نیست سکوت را از بین ببرید. گاهی سکوت خودش محترمانه ترین انتخاب است.
مثلا اگر شما و همکارتان در یک اتاق مشغول استراحت هستید نیازی نیست با یک گفت و گوی بی مورد فضا را به هم بزنید. شاید او واقعا به آرامش نیاز داشته باشد. در چنین موقعیتی یک لبخند ساده و حفظ سکوت خیلی بهتر از یک صحبت اضافه و بی جا است. کم حرفی در این جور موقعیت ها نشانه احترام است نه سردی.
به کلماتی که انتخاب می کنید دقت کنید
چجوری کمتر حرف بزنم؟ وقتی زیاد حرف می زنید معمولا هر چیزی که به ذهن تان می رسد به زبان می آورید. اگر می خواهید کم حرفی را یاد بگیرید باید قبل از صحبت کمی مکث کنید و بعد حرف بزنید. همان چند ثانیه فکر کردن کمک می کند جمله هایتان را سبک سنگین کنید و از گفتن بعضی چیزها منصرف شوید.
کسانی که زیاد صحبت می کنند بیشتر در معرض این هستند که ناخواسته رازها و اطلاعات خصوصی را هم لو بدهند. برای همین قبل از گفتن هر جمله حساس کمی صبر کنید. یادتان باشد چیزی که از دهان بیرون رفت دیگر به سادگی برنمی گردد. شما همیشه فرصت دارید توضیح بیشتری بدهید اما وقتی یک حرف خصوصی را در جمع می گویید دیگر کنترلش دست شما نیست. کم حرفی در چنین لحظه هایی از بسیاری از دردسرها جلوگیری می کند.
هنگام حرف زدن زمان را در نظر بگیرید
اگر حواس تان به زمان باشد راحت تر می توانید کم حرف بمانید. معمولا بعد از حدود ۲۰ ثانیه احتمال این که توجه شنونده کم شود بالا می رود. برای همین بعد از یک جمله یا دو جمله مکث کنید و نگاه کنید ببینید طرف مقابل هنوز با شما همراه است یا نه. به زبان بدن او دقت کنید. اگر بی قرار شد یا مدام گوشی اش را نگاه کرد یا نگاهش سرگردان شد یعنی وقت آن رسیده که حرف را جمع کنید.
در حالت معمول بهتر است بدون توقف طولانی صحبت نکنید. حرف زدن طولانی معمولا باعث خستگی مخاطب می شود و در نتیجه بخش زیادی از حرف های شما اصلا شنیده نمی شود. کم حرفی در اینجا یعنی دقیق و به موقع صحبت کردن نه حرف نزدن کامل.
برای رفع استرس پرحرفی نکنید
چجوری کمتر حرف بزنم؟ بعضی وقت ها آدم از روی اضطراب شروع به حرف زدن می کند. اگر حس کردید دارید برای آرام شدن خودتان زیاد حرف می زنید بهتر است سراغ روش های درست تری برای کنترل استرس بروید. چند لحظه مکث کنید و ببینید واقعا چه احساسی دارید. اگر مضطرب هستید چند نفس عمیق بکشید یا تا ده بشمارید.
اگر قرار است در جمع صحبت کنید بهتر است از قبل متن خودتان را آماده کنید و چند بار تمرین داشته باشید. این کار استرس را کمتر می کند و اجازه نمی دهد کم حرفی شما در لحظه های حساس از بین برود. البته کمی استرس قبل از سخنرانی کاملا طبیعی است. اما اگر همیشه از جمع می ترسید و این حالت ادامه دارد بهتر است از یک روان پزشک کمک بگیرید.
برای جلب توجه و رضایت دیگران پرحرفی نکنید
این اتفاق بیشتر در موقعیت های کاری دیده می شود. بعضی افراد برای این که خودشان را نشان بدهند یا توجه دیگران را جلب کنند مدام حرف می زنند. اما پرحرفی معمولا نتیجه خوبی ندارد. مردم بیشتر جذب کسی می شوند که مختصر و روشن حرف می زند تا کسی که بی هدف و شلوغ صحبت می کند.
به جای این که مدام درباره خودتان بگویید حرف هایی بزنید که واقعا ارزش شنیدن دارند. کم حرفی وقتی با دقت و اعتماد به نفس همراه باشد تاثیرش خیلی بیشتر از یک گفت و گوی بی سر و ته است.
تمام حواس تان را بر کسی متمرکز کنید که در حال حرف زدن است
وقتی کسی با شما صحبت می کند سعی کنید همه توجه تان را به او بدهید. گوشی را کنار بگذارید. به اطراف نگاه نکنید. به کارهای بعد از جلسه یا شام شب فکر نکنید. هر چه تمرکزتان بیشتر باشد بهتر می توانید گوش کنید و همزمان کم حرفی را هم تمرین می کنید.
تماس چشمی را حفظ کنید و اگر حواس تان پرت شد آرام برگردید و دوباره روی حرف های طرف مقابل متمرکز شوید. گوش دادن واقعی یعنی حضور داشتن در همان لحظه.
ارتباط چشمی برقرار کنید
چجوری کمتر حرف بزنم؟ تماس چشمی نشانه توجه و احترام است. وقتی کسی با شما حرف می زند به چشم های او نگاه کنید. این کار نشان می دهد که واقعا در گفتگو حضور دارید. اگر مدام نگاه تان را از او بگیرید ممکن است بی توجهی یا بی حوصلگی برداشت شود.
بهتر است در زمان گفتگو گوشی خودتان را در کیف یا جیب بگذارید تا وسوسه چک کردن آن کمتر شود. اگر در مقابل شما هم کسی هنگام حرف زدن تماس چشمی را قطع کند شاید یعنی خسته شده یا احساس کرده که زیادی حرف زده اید. در این حالت بهتر است کمی مکث کنید و به او هم فرصت بدهید.
به حرف های طرف مقابل فکر کنید
گوش دادن فعال را یاد بگیرید. وقتی کسی در حال صحبت است به جای این که در ذهن تان جواب آماده کنید واقعا به حرف های او توجه کنید. قضاوت عجولانه نکنید و بگذارید حرفش کامل شود. حتی اگر با او موافق نیستید صبر کنید تا نوبت شما برسد.
برای بهتر فهمیدن می توانید جمله های مهم او را در ذهن تان تصویر کنید یا واژه های کلیدی را به خاطر بسپارید. این کار هم تمرکزتان را بالا می برد و هم باعث می شود کمتر وسط حرف دیگران بپرید. کم حرفی بدون خوب گوش دادن کامل نمی شود.
حرف طرف مقابل را قطع نکنید
یکی از نشانه های پرحرفی این است که آدم مدام حرف دیگران را قطع می کند. اگر می خواهید این عادت را کنار بگذارید اجازه بدهید طرف مقابل حرفش را تا آخر بزند. حتی اگر فکر می کنید جواب را می دانید باز هم صبر کنید. این صبر کردن هم احترام می آورد و هم کیفیت گفتگو را بالا می برد.
سکوت را با بی تفاوتی اشتباه نگیرید
کم حرفی قرار نیست شما را سرد یا دور از دسترس نشان بدهد. بعضی ها فکر می کنند اگر کمتر حرف بزنند دیگران آن ها را دوست نخواهند داشت. اما این تصور درست نیست. کم حرفی وقتی با لبخند و توجه همراه باشد بسیار دلنشین است. لازم نیست همیشه چیزی بگویید تا حضور شما حس شود.
هر موقعیتی یک اندازه حرف می خواهد
چجوری کمتر حرف بزنم؟کم حرفی یعنی بلد اینکه باشید در هر جمعی چقدر صحبت لازم است. به عنوان مثال در بعضی موقعیت ها چند جمله کوتاه کافی است. در بعضی جاها لازم است بیشتر توضیح بدهید. مهم این است که بی حساب حرف نزنید و هر جمله را با هدف بگویید. کسی که این تعادل را بلد است هم موثرتر حرف می زند و هم محترم تر به نظر می رسد.
همچنین بخوانید: حرف نزدن کودک تا چه سنی طبیعی است؟ علت دیر حرف زدن کودک
از سکوت نترسید
خیلی ها از سکوت می ترسند و برای فرار از آن مدام حرف می زنند. اما سکوت همیشه بد نیست. گاهی سکوت باعث می شود فضا آرام تر شود و گفتگو ارزش بیشتری پیدا کند. اگر کمی صبر کنید می بینید که سکوت نه تنها آزاردهنده نیست بلکه به کم حرفی شما قدرت می دهد.