حرف نزدن کودک تا چه سنی طبیعی است؟ علت دیر حرف زدن کودک

دیر حرف زدن کودک

تمامی کودکان از همان اولین روز تولد خود بدون تکلم تنها با نوع حالت چهره، گریه کردن و یا با نوع حرکات بدنی خود شروع ارتباط گرفتن با اطرافیان می کنند. به طور معمول یادگیری مهارت تکلم توسط کودکان امری است که به مرور و به تدریج بین شش ماهگی تا دو سالگی انجام می شود و معمولا کودکان در این سنین شروع به گفتن اولین کلمات خود می کنند و به مرور زمان این مهارت در آن ها پیشرفت کرده و بعد ها می توانند تمامی کلمات معنادار را به صورت کامل بیان کنند. سرعت یادگیری تکلم در کودکان متفاوت بوده و برخی از آنان در سنین پایین تر برخی دیگر نیز ممکن است در سنین بالاتر این مهارت را فراگیرند.

امروز ما در آلامتو پستی را به این موضوع برای شما عزیزان تحت عنوان حرف نزدن کودک تا چه سنی طبیعی است؟ علت دیر حرف زدن کودک اختصاص داده ایم و امیدواریم که این پست مورد توجه شما قرار بگیرد.

همچنین بخوانید: راه و راهکارهای زود راه رفتن کودک

حرف نزدن کودک تا چه سنی طبیعی است؟

همانطور که گفته شد مهارت تکلم و حرف زدن در کودکان سن ثابتی نداشته و نمی توان سن مشخصی را برای تمام آن ها در نظر گرفت. در اغلب موارد کودکان در سنین بین 6 ماهگی تا 2 سالگی شروع به حرف زدن می کنند. در صورتی که کودک با وجود رسیدن به سن دو سالگی هنوز هم مهارت و توانایی گفتن هیچ جمله ای را نداشته باشد نیاز به بررسی بیشتری است و حتی در برخی مواقع نیاز به گفتاردرمانی است.

به طور معمول کودکان تا پیش از رسیدن به یک سالگی در سنین بین 0 تا 6 ماهگی با محیط اطراف خود شروع به ارتباط گرفتن می کنند و با حالت هایی مثل درآوردن صدای غان غان ، واکنش نشان دادن به صدا ها و یا خندیدن به برخی واکنش ها شروع به صدا درآوردن می کنند. با رسیدن به سنین بین 6 تا 9 ماهگی می توانند برخی صدا ها را شروع به تقلید کردن کنند و درک کلمات ساده ای مثل بابا، بای بای، نه یا دده در سنین بین 9 تا 12 ماهگی گفته می شوند. این روند رفته رفته پیشرفت پیدا کرده و کودکان در سنین بین 2 تا 3 سالگی می توانند جمله سازی کرده و تا حدودی با دیگران گفت و گو کنند.

همچنین بخوانید: روش های مشتاق کردن کودکان به مسواک زدن

علت دیر حرف زدن کودک

دلایل متفاوت و گوناگونی می توانند منجر به دیر حرف زدن کودک شوند که از این دلایل می توان به تعدادی از مهم ترین آن ها همچون:

1. مشکلات مرتبط با شنوایی: در صورتی که حتی شنوایی کودک به نظر بدون مشکل باشد عواملی مثل عفونت مکرر گوش ممکن است مشکلاتی در زمینه ی شنوایی کودک ایجاد کرده و همین امر شنوایی او را با اختلال مواجه می کند و از یادگیری مهارت تکلم او نیز جلوگیری می کند.
2. ابتالا به برخی مشکلات زمینه ای همانند ابتلا به اوتیسم یا سندروم داون: حرف نزدن در این کودکان به دلایل گوناگون است برای مثال کودکان مبتلا به اوتیسم به دلیل عدم درک کافی از نشانه های اجتماعی، برای یادگیری گفتار با تاخیر مواجه می شوند و همین امر منجر می شود تا این کودکان مهارت کافی برای برقراری ارتباط با دیگران نداشته باشند. کودکان مبتلا به سندروم داون مشکلاتی در زمینه ی رشد داشته اند و عضلات دهان آن ها ضعیف بوده و مشکلاتی در زمینه ی شنوایی نیز داشته اند و و همین امر حرف زدن را برای این کودکان با مشکل روبه رو می سازد و معمولا حرف زدن برای این کودکان سخت تر و کند تر از کودکان عادی پیش می رود.
3. عوامل محیطی مثل کمبود تعامل و حرف زدن کودک با سایر افراد و یا اشتباهات والدین نظیر پیش دستی کردن آن ها برای برآورده ساختن نیاز های کودک: در صورتی که کودک تعامل کافی با محیط و اطرافیان نداشته باشد و یا والدین او بدون بیان نیازش خواسته ی او را برآورده سازند دیگر کودک تلاشی برای بیان خواسته ها و یادگیری مهارت گفتار نمی کند.
4. تفاوت های فردی: برخی کودکان با وجود رشد کامل و با وجود عدم ابتلا به هیچ مشکل خاصی ممکن است دیرتر از سایر همسالان خود شروع به حرف زدن کنند و معمولا این کودکان با رسیدن به سن سه سالگی رفته رفته حرف زدن فرا گرفته و شروع به حرف زدن می کنند.

آیا دیر حرف زدن کودک نشانه کم هوشی است؟