متن نوحه و روضه شهادت امام حسن عسکری

متن نوحه و روضه شهادت امام حسن عسکری سوزناک

امام حسن عسکری به عنوان یازدهمین امام شعیان شناخته می شوند که در تاریخ 232 هجری قمری در شهر مدینه متولد شده و در تاریخ 260 هجری قمری درحالی که تنها 28 سال سن داشتند توسط زهر در شهر سامرا به شهادت رسیدند. نام کامل این حضرت حسن بن علی بن محمد(ع) است. اما بعد ها به مرور زمان در بین شعیان اسلام ملقب به امام حسن عسکری شدند و مسلمانان از ایشان به این نام یاد می کردند.

دلیل و علت اصلی این تغییر نام لقب گذاری ایشان به نام عسکری محل زندگی ایشان شناخته می شود که در آن زمان منطقه در شهر سامرا بوده است که به نام عسکر معروف بود و همین امر موجب لقب گذاری نام ایشان به نام عسکری شد.

امروز ما در آلامتو با توجه به فرا رسیدن و نزدیک شدن به تاریخ شهادت این بزرگوار برای شما عزیزان مجموعه ای تحت عنوان متن نوحه و روضه شهادت امام حسن عسکری سوزناک + شعر شهادت امام حسن عسکری فراهم کرده ایم و امیدواریم که این مجموعه مورد توجه شما عزیزان قرار بگیرد و از مطالعه ی آن لذت ببرید.

همچنین بخوانید: متن پیام رسمی و ادبی تسلیت شهادت امام حسن عسکری

متن نوحه شهادت امام حسن عسکری سوزناک

نه که روضه هات،خود سامرات، گریه داره
غم تو نگات ، غربت چشات، گریه داره
خشکی لبات ، لرزش صدات، گریه داره
توی غربت بیقراری
از غریبی ناله داری
خسته از این روزگاری
زهر کینه زد شراره
شد دل تو پاره پاره
غربت تو بیشماره
واااای امون ای دل ای دل
نه که نوکرت،دل مادرت، روضه خونه
بالای سرت،گل مضطرت، روضه خونه
دم آخرت،چشای ترت، روضه خونه
روضه خونت،ابر و بارون
چشم مهدی گشته گریون
فاطمه شد دل پریشون
تشنه هستی ، تشنه آب
رنگ و روت شد مثل مهتاب
میسوزی با قلبی بی تاب
وااااای امون ای دل ای دل
وعده خدا ، آرزوی ما، کی میایی
یابن مرتضی ، هدف دعا، کی میایی
ذکر شیعه ها ، تو غم و بلا، کی میایی
روزگار ما سیاهه
کار شیعه اشک و آهه
مادر تو چشم به راهه
زود بیا با علم عشق
ای شَه باکرم عشق
باز بنا کن حرم عشق

/////////////

حسن یا مولا
حسن یا مولا

ما که در شور و نوا هستیم
عاشق آل عبا هستیم

یا امام عسکری بر لب
زائران سامرا هستیم

حسن یا مولا
حسن یا مولا

با امامِ عسکری بستیم
از همان روز ازل عهدی

تا که با پرچم ثارُالله
ما شویم فداییِ مهدی

حسن یا مولا
حسن یا مولا

با دعای خیرتان آقا
عاقبت به خیر و مَسروریم

منتظر به مَقدَم مهدی
در مسیر رحمت و نوریم

حسن یا مولا
حسن یا مولا

سامرای تو برای ما
قبلهٔ مهر و وفا باشد

مدینه مکه نجف و مشهد
کاظمین و کربلا باشد

وای بر آنکه از سرِ غفلت
بگردد از آل پیمبر دور

کاش شوم به عرصهٔ محشر
با تو و آل مصطفی محشور

حسن یا مولا
حسن یا مولا

/////////////

ما که در شور و نوا هستیم
عاشق آل عبا هستیم
یا امام عسکری بر لب
زائران سامرا هستیم
حسن یا مولا…

با امامِ عسکری بستیم
از همان روز ازل عهدی
تا که با پرچم ثارُالله
ما شویم فداییِ مهدی
حسن یا مولا…

با دعای خیرتان آقا
عاقبت به خیر و مَسروریم
منتظر به مَقدَم مهدی
در مسیر رحمت و نوریم
حسن یا مولا…

سامرای تو برای ما
قبلهٔ مهر و وفا باشد
مدینه مکه نجف و مشهد
کاظمین و کربلا باشد

وای بر آنکه از سرِ غفلت
بگردد از آل پیمبر دور
کاش شوم به عرصهٔ محشر
با تو و آل مصطفی محشور
حسن یا مولا

/////////////

کنج حجره بیقراره، بیقرار روی یاره

از دو چشمش همچو الماس بارون غصه میباره

روی دامانش سرش رو پسرش مهدی میگیره

ذکر لبهاش یا حسینه، با دلی پر غم میمیره

میزنه دست و پا، لحظه ی آخره

میسوزه از عطش چون گلی پرپره

این دم آخری با شور و زمزمه

میخونه زیر لب، روضه ی فاطمه

وای امون از این غریبی

سامرا امشب چه غوغاست

مهدی مشکی پوش باباست

مثل فردا پور حیدر، تو بهشت مهمون زهراست

بی شکیبه، غم نصیبه، بخدا خیلی غریبه

ذکر لبهای عزیزش، ناله امن یجیبه

از غم عسکری گشته غوغا به پا

بار دیگر شده سامرا کربلا

بیاد ماتم زینب و قتلگاه

اشک میریزه برا روضه ی خیمه گاه

وای امون از این غریبی

شصت وهشت روز ناله و غم

اشک ماتم، سوگواری

شصت و هشت روز توی روضه، بیقراری عزاداری

آرزومون اینه ارباب، که دلا بشه خدایی

یک شب جمعه آقاجون ما بشیم کرببلایی

ای گل فاطمه ای همه حاصلم

من گدای توام ای امید کرم

من فدای تو و روضه هایت حسین

کی شوم زائر کربلایت حسین

/////////////

شکسته از زهر جفا
شیشه‌ی عمر تو آقا
گرد عزا رو شونمه
شد سامرا کرببلا

داره میسوزه جیگرت
خسته شده بال و پرت
این دم آخری بالا
سرت رسیده پسرت

جلوی چشم پسرت
توحجره دست وپا زدی
بیاد محسن(ع)این شبا
مادرتو صدا زدی
واویلتا۲ مسموم امام عسکری(ع)

ای شهد تاک عسکری
بی جون میون بستری
ولی رو حنجرت آقا
نبوده تیغ و خنجری

دل و شکسته ماتمت
فدای قامت خمت
ولی هزار مرتبه شکر
غارت نرفته خاتمت

بمیره نوکرت که شد
بهار عمر تو خزان
خدا رو شکر نبود بالا
سرت یکی مثل سنان
واویلتا۲ مسموم امام عسکری(ع)

چکمه نخورده پیکرت
رو نیزه ها نرفت سرت
به قصد قربت با وضو
خونی نشد بال و پرت

غارت نرفته پیرهنت
نشد جسارت به تنت

/////////////

دوستان بر من و سوز جگرم گریه کنید

به شرار دل و اشک بصرم گریه کنید

من جوان بودم و در سن شبابم کشتند

بر دل سوخته و چشم ترم گریه کنید

حسنم، پاره جگر مثل عمویم حسنم

بر من و بر هموی خون جگرم گریه کنید

من و جد و پدرم را به جوانی کشتند

در عزای من و جد و پدرم گریه کنید

من شهیدم ولی از خصم نخوردم سیلی

همه بر مادر نیکو سیرم گریه کنید

سال ها بود که در تحت نظر بودم حبس

همه بر قصه ی تحت نظرم گریه کنید

قبر ویران شده ام گشت بقیع دگری

داغداران به بقیع دگرم گریه کنید

بعد من مهدی من بی کس و تنها ماند

به غریبی یگانه پسرم گریه کنید

گریه ی منتظران مرحم زخم دل اوست

بر ظهور خلف منتظرم گریه کنید

به محبان من اعلام کن اینک میثم

همه بر حجت ثانی عشرم گریه کنید

/////////////

آقای سامرا چقدر ناتوان شدی
خیلی شبیه مادرِ خود قدکمان شدی
آه ای بهار زرد و خزانی تو میروی
چون مادرت زمان جوانی تو میروی
اَبَاالمَهدی یا مولا….
بغصی شکسته داری و فریاد کوچه ای
هی میخوری زمین ، ولی یاد کوچه ای
گرچه غریب بودی و کس سوی تو نرفت
شکرخدا که میخ به پهلوی تو نرفت
شعله سراغ پیچشِ گیسوی تو نرفت
اینجا غلاف بر روی بازوی تو نرفت
آتش کسی به خِرمَنِ نیلوفرت نزد
اینجا کشیده کس به روی همسرت نزد
اَبَاالمَهدی یا مولا….
تو ضعف میکنی پسرت گریه میکند
مهدی رسیده و به برت گریه میکنند
خاکی شده است موی سرت گریه میکند
این ظرفِ آب بر جگرت گریه میکند
برروی دامنِ پسرت دست و پا مزن
اینگونه چنگ بر روی این خاک ها مزن
آقا سلام بر تو و دریایِ تشنه ات
این کاسه میخورد روی لبهایِ تشنه ات
یادِ حسین می دمد از نایِ تشنه ات
دادی سلام بر لبِ بابایِ تشنه ات
خونابه گرچه از دهنت ریخته شده
آلاله روی پیرهنت ریخته شده
شکرخدا که لعل لبت خیزران نخورد
شکرخدا که روی گلویت سنان نخورد
چکمه به روی پیکرِتو بی امان نخورد
سرنیزه ای نیامد و روی دهان نخورد
شکرخدا که تو کفنی داشتی حسن
بر جسم خویش پیرهنی داشتی حسن
اَبَاالمَهدی یا مولا….
بی تو وقارِ خواهرِ تو مُستَدام ماند
با احترام آمد و با احترام ماند
پوشیده از نگاه خَواص و عوام ماند
وای از زنی که در وسط ازدحام ماند
احساس های خواهری اش لطمه خورده بود
حتی غرورِ روسری اش لطمه خورده بود

/////////////

همچنین بخوانید: عکس نوشته و پروفایل تسلیت شهادت امام حسن عسکری

متن نوحه شهادت امام حسن عسکری سوزناک

متن روضه شهادت امام حسن عسکری سوزناک

کسی تو سامرا به آقامون تسلیت نگفتا*
تسلیت ای حجت ثانی عشر یابن الحسن
*میدونی دل آدم کجا میره؟یه مرتبه یاد گودال افتادم …”اونجام به یتیمان ابی عبدالله کسی تسلیت نگفت …”*
زود بود از بهر تو داغ پدر یابن الحسن
*معمولا فامیلا جمع میشن ، عمو،دایی، عمه و دیگر بستگان؛ نمیزارن بچه یتیم کنار پیکر پدربی تابی کنه” اما برا امام زمان ما این اتفاق نیفتاد …” حتی کربلا هم اینجوری نبود … اونجا عمه ی امام زمان بچه های ابی عبدالله رو سرپرستی کرد …*
قلب باب ت از شرار زهر دشمن آب شد
سوخت جسم و جانش از پاتا به سر یابن الحسن
طفل بودی،پیش چشمت چشم بابا بسته شد 2
تونگه کردی و او زد بال و پر یابن الحسن
*آخ دلم یه جایی رفت،نگی امشب چرا داره پریشون خوانی میکنه…” به خدا دست من نیست؛دلم با این یه بیت رفت کوچه بنی هاشم*
حسین جان …
طفل بودی پیش چشمت دست بابا بسته شد
تو نگه کردی و قنفذ ……
کودک 6 ساله بودی بر پدر خواندی نماز
ریختی از چشم خود خون جگر یابن الحسن
قرن ها فریاد زهرا مادرت آید به گوش
از مدینه بین آن دیوار و در یابن الحسن
مادر؛کاش بودم تا علی را یار بودم
من جای تو بین در و دیوار بودم
مادر شنیدم بارها از پا فتادی
دیدی علی تنها بود باز ایستادی
یوسف زهرا بیا با ما بگو آخر چرا
تربت زهراست مخفی از نظر یابن الحسن
*فرمود عقیل برو به اون کودکی که تو حجره هست ،بگو بیاد …” اومدم دیدم یه ماه شب چهارده گوشه ی هجره مشغول عبادته” آقامون حجت ابن الحسن بود تا پیغام رو دادم سراسیمه اومد؛ سر بابا رو بغل گرفت … تا امام عسکری اونو دید نفرمود پسرم،فرمود یا سید أَهْلَ الْبَیْتِ اسْقِنَا المَاءٍ ….” یعنی تشنمه به من آب بنوشان ….. اسْقِنَا المَاءٍ …. (آخ بمیرم …) هر طوری بود نزاشت بابا لب تشنه از دنیا بره …. امام جوادم یه کودک 6،7 ساله بود نزاشت باباش امام رضا تشنه لب جون بده …”اما لایوم کیومک یااباعبدالله …..
حسین ……
بمیرم،هر چی صدا زد جماعت جگرم داره میسوزه ….”جی جوری آبش دادن ؟؟ فَلَمْ یُجِبْهُ أَحَدٌ إِلَّا بِالسُّیُوفِ …..
حسین ……..

/////////////

دلا بره سامرا و حرم عسکرییِّن علیهم السلام، عرض ادب کنیم به ساحت مقدس اون آقایی که امروز روز شهادتشِ، ان شاءالله به همین زودی تو حرمش کنار قبر مطهرش…

“اَلسلامُ عَلَیْکَ یا حَسَنَ بْنَ عَلِی اَیُّهَا الزَّکىُّ الْعَسْکَرِىُّ یَا بْنَ رَسُولِ اللّهِ “*

ای آفتابِ حُسن تو را ماه مشتری

هر جا خدا،خداست تو را نیز رهبری

فرزند چهارمین علی و دوّمین حسن

ریحانةُ الجواد،ملقب به عسکری

آیینه ی جمال خداوند ِ ذو المنن

مولا اَبامحمد، ابن الرضا حسن

قرآن خجسته مدح و ثنای تو

قلب مقربان خدا سامرای تو

با اینکه جسم پاک تو مدفون به سامراست

مُلک وجود آمده دارُالولایه توست

تو بحر نور را صدف آخرین دُری

دل ها پر از ولای تو،تو از خدا پُری

من کیستم گدای ِ سرای تو یا حسن

با لطف تو مدیحه سرای تو یا حسن

شویم لب از شراب طهورا هزار بار

تا وا کنم زبان به ثنای تو یا حسن

هر جا سخن به منقبتت آفریده ام

خود را کنار مرقد پاک تو دیده ام

تو دُر ده یَمی و یَمِ آخرین گوهر

اوصاف مهدیت به لبِ سیدُ البشر

چشم انتظار آمدن ِ مهدی تواَند

پیغمبران،ائمه، خصوصاً پیامبر

تیغ علی به پنجه ی توحید گسترش

از یازده امام سلام ِ مکررش

من کیستم گدای گدای درِ شما

با کام خشک تشنه لب کوثر شما

از آن زمان که چشم گشودم همیشه بود

چشمم به سوی حُسن خدا منظر شما

در حُسنتان جمال خدا را شناختم

نام پدر نبرده شما را شناختم

قدر شما بلندتر از اوج انبیاست

قبر شما قلبوبِ تمامی ِ اولیاست

هر کس که دور شد زشما از خداست دور

هر کس که شد مطیع شما عبد کبریاست

دردا که کرد باد مخالف خزانیت

مسموم کرد خصم به فصل جوانیت

با کشتن تو خصم ،جهان را یتیم کرد

داغ تو ماند بر دل و جان را یتیم کرد

آنکس که ریخت زهر ستم را به کام تو

بالله قسم امام زمان را یتیم کرد

مهدی زدیده اشک یتیمی به رُخ فشاند

آه از جگر کشید و به جسمت نماز خواند

پیوسته ریخت لشکر اندوه بر سرت

مسوم شد ز زهر، دل ِ درد پرورت

تشییع شد جنازه ات اما به احترام

درکربلای سامرا شد دفن پیکرت

هر دم دهم سلام مُکرر به تربتت

باید گریست تا صف محشر به غربتت

*لحظات آخر مهدیِ چهار،پنج ساله شو صدا زد، فرمود: ” یا سَیِّدَ اَهْل ِ بَیْتِهِ،إسْقِنِی الْمَاءَ،فَاِنّی ذاهِبٌ اِلی رَبّی” مهدی جانم! ای آقای اهل بیتش،جرعه ای آب بهم بده، لحظه ی آخرِ،دیگه دارم میرم…. ظرف آب رو داد بابا، اما بدن میلرزه، در اثر زهر رعشه گرفته…*

کاسه ی آب به دستم بنگر میلرزد

رعشه افتاده به پا تا به سرم مهدی جان

*با این یه جمله دلارو ببرم کربلای معلی…، آقای من! اینجا پدر از شما لحظه ی آخر آب خواست، ظرف رو دادید به بابا، کجا بودید کربلا؟ یه جرعه ی آب هم به لب خشکیده ی جد مظلومت حسین برسانی؟…رو زمین گرم کربلا افتاده بود، لباش مثل دو چوب خشک از تشنگی بهم میخورد، صدا میزد: “اِسقُونی شَربَةً مِنَ الماء فَقَد نَشِفت کَبِدی”… ده نفر آب رو آوردند، همین که رسیدن کنار گودی قتلگاه مقابل چشم عزیز فاطمه،آب هارو روی زمین خالی کردن…حسین….

بی خودی نبود خودش هم روضه ی عطش خواند، از حلقوم بریده صدا زد:

“شیعَتی ما اِنْ شَربتُمْ عَذْبَ ماءٍ فَاذکُرونی

اَوْ سَمِعتُمْ بغَریبٍ اَوْ شَهیدٍ فَانْدُبونی

لَیْتکُمْ فی یَوْمِ عاشورا جَمیعاً تَنْظُرونی

کَیْفَ اَسْتَسْقی لِطِفلی فَأبوا اَنْ یَرْحَمونی”

هر وقت آب گوارا نوشیدید از من یاد کنید، ای کاش همتون کربلا بودید منو نظاره می کردید که چگونه توی بغلم علی اصغرم رو سیراب کردند..حسین….

خدایا! به امروز امام زمان،به سوز دلش، به اشک چشمش، خدایا! دیگه امر فرجش را اصلاح بفرما، موانع ظهور و فرج و قیامش هر چه هست برطرف بفرما، خدایا! امروز دیگه با مژده ی ظهور و فرجش قلب نازنینش شاد بفرما، با دست با کفایتش مُهمات دنیا و آخرت همه ی ما کفایت بفرما

/////////////

امشب دل های شما را روانه کنم کنار حرم با صفای امام حسن عسگری. ان شاءالله یک شی دسته جمعی از نزدیک عرض ادب کنیم. معمولا هر کجا مجلسی بگیرند اگر کسی صاحب عزا را نشناسد سؤال می کند که صاحب ای مجلس کیست؟ می خواهم بگویم امشب صاحب این مجلس و محفل امام زمان است؛ حجة بن الحسن است. غالبا مردم می روند پیش فرزندان تسلیت عرض می کنند. ما هم امشب بگوییم: یا بقیةالله، آجرک الله، چه کردند با پدرتان امام حسن؟

ساعات آخر عمر، امام حسن عسگری علیه السلام رو به غلامش عقید کرد و فرمود: به آن حجره برو، کودکی را می بینی که در پشت پرده به سجده افتاده است، او را نزد من بیاور. غلام به آن جا رفت، کودکی را که چهره ای درخشان داشت در حال سجده دید، او را متوجه کرد نزد پدر آمد. وقتی نگاه امام حسن عسگری به چهره ی نورانی امام زمان افتاد، گریه کرد و فرمود: یا سیّد اهل بیته إسقنی الماء فانی ذاهب الی ربّی؛ ای سرور اهل خانه ی من، به من آب بیاشام همانا من به سوی پروردگارم می روم( وفاتم نزدیک است)

در حالی که دست های امام عسکری از شدت مسمومیت می لرزید، حضرت ولیّ عصر (عج) با دست های مبارک خود آب در دهان مبارک پدر می ریخت.[1] بعد از مدتی امام به شهادت رسید، امام زمان هم بر بدن پدر نماز خواندند.[2] نمی دانم با چه حالی امام زمان بر بدن بابا نماز خواندند؟

کربلا هم طایفه ی بنی اسد آمدند. نخست تصمیم داشتندبدن امام حسین را دفن کنند، ولی پیکر او سایر شهدا را که سر در بدن نداشتند، نشناختند. حیران بودند چه کنند؟ ناگاه دیدند سوار ناشناسی نزد آن ها آمد و به آن ها گفت: برای چه اینجا آمده اید؟ گفتند: برای دفن این اجساد مطهر آمده ایم ولی بدن ها را نمی شناسیم.

صدا زد، من این بدن ها را می شناسم. آمد کنار بدن بابا، گریه کرد و قبری مهیا کرد، بدن بابا را به خاک سپرد. قبر را پوشاند و با سر انگشت روی قبر نوشت:

هذا قبر الحسین بن علی بن ابیطالب الذی قتلوه عطشانا غریبا؛ این قبر حسین بن علی بن ابیطالب است که او را با لب تشنه و غریبانه کشتند.[3]

/////////////

*سنی نداره امام حسن عسکری،28 سال داره، اینقدر آزار و اذیت دیده،اینقدر تحت نظارت و کنترل بوده،تاریخ هم خیلی کم به ما رسونده از این امام مظلوم،اینقدر جو

اختناق و تقیه بوده،چیز ِ زیادی از زندگی ِ آقا به ما نرسیده،امشب به امام زمان تسلیت بگیم.*

باز هم می شود حسینیه

وسعت قلب درد پرورتان

سامرایی شدیم و می گوییم

تسلیت، تسلیت امام زمان

*شیعه ها مثل امشب وارد حرم میشن صدا می زنند،آجرک الله،یا صاحب الزمان.آقا جان ما در روایت داریم که فرزند باید احترام دوست پدرش رو نگه بداره، وقتی یه

بابایی از دنیا میره،دوستان اون آقا باید مورد احترام فرزندش باشند،آقاجان ما پدرشما رو دوست داریم،ما وقتی سامرا می ریم دلمون میشکنه*

تسلیت ای به درد ها مأنوس

تسلیت ای بَقیَّتُ الزَّهرا

بیت الاحزان سینه ات این بار

پُر شده از مصیبت بابا

این حسن ها چقدر مظلومند

این غریبی ز قبرشان حاکیست

این حسن ها عجیب مادری اند

از همین رو قبورشان خاکی است

دشمنان ِ خبیث این دو حسن

قلب شان را به زهر آغشتند

آتش افکنده اند در دلشان

هر دو را آه، خون جگر کشتند

یابن زهرا ببین ز سوزش زهر

پدرت مثل بید می لرزد

دم آخر درون کاسه ی آب

جان مولا! چه دید می لرزد

*آخه شیخ طوسی در کتاب ِ الغیبه نقل کرده، امام عسکری کاسه ی آب رو به دست گرفت،اینقدر زهر به بدن مبارکش اثر کرده بود،وقتی کاسه رو بالا آورد،این کاسه به

دندان های مبارکش خورد،اگه اجازه بدید یه گریزی به کربلا بزنم،امام زمان آمد کاسه رو بدست گرفت به بابا با احترام آب داد لحظه های آخر، اما دلها بسوزه برای اون

آقایی که ، اون نامرد چوب خیزران برداشت،اینقدر بر لب و دندان ِ ….*

دم آخر درون کاسه ی آب

جان مولا! چه دید می لرزد

دید دور از حضور یک سقّا

در حرم حرف قحطی آب است

دید در قتلگاه، بین دو نهر

لب جدش حسین بی تاب است

پدرت، لحظه های آخر عمر

آب از دست پاکتان نوشید

دم آخر پسر نداشت حسین

تشنگی از گلوش می جوشید

*سر بابا رو به دامن گرفتی،دلها بسوزه برا زین العابدین،پرده ها رو کنار زد.*

روی جسمش نشست آن ناپاک

خنجرش را به گردنش که نشاند…

با یکی نه، دوازده ضربه

ناله ی مادری به گوش رسید

خواهری از فراز تل نالان

سمت گودی ِ قتلگاه دوید

*ای حسین……*

/////////////

همچنین بخوانید: نقاشی کودکانه شهادت امام حسن عسکری

متن روضه شهادت امام حسن عسکری سوزناک

شعر شهادت امام حسن عسکری

امروز عسکری ز جهان دیده بسته است
قلب جهان و قطب زمان، دل شکسته است

آن حجّت خدای ز بیداد معتصم
پیوند زندگانیش از هم گسسته است

صاحب عزاست صاحب عصر، اندرین عزا
روحش به چار سالگی از کینه خسته است

بر چهره امام زمان، آن دُر یتیم
از باد ظلم گرد یتیمی نشسته است

در خانه ای که مرکز اندوه و ماتم است
دشمن کمر به غارت آن خانه بسته است

از لطف آن که نار کند بَرْد بر خلیل
صاحب زمان ز آتش بیداد رسته است

اندر بقیع و سامره و کربلا و طوس
گل های فاطمه بنگر دسته دسته است

/////////////

امشب دوباره در هوای سامراییم
پشت در ِ دارالشفای سامراییم
روضه به روضه ما گدای سامراییم
سینه زنان ِ مجتبای سامراییم

نام حسن آمد دوباره دیده تر شد
ماه ربیع ما خزانی چون صفر شد

دنیا نبود این مزد احسان ِ حسن ها
با بی کسی سرگشت هر آن ِ حسن ها
زهرای مرضیه است گریان حسن ها
ای زهر می خواهی چه از جان حسن ها

هر دو حسن پاره جگر رفتند ای وای
با قلب از غم شعله ور رفتند ای وای

امشب فلک ، جبریل را بی بال و پر دید
ریحانه را نوحه کنان ، بهر پسر دید
عالم امیدش را دوباره در سفر دید
تنها نه مهدی ، یک جهان داغ پدر دید

آه ای یتیمان ! رفت بابا در جوانی
با مهربانان باز شد نامهربانی

شکر خدا اصحاب ، تکفیرش نکردند
با یا مذل المومنین ، پیرش نکردند
در پیچ یک کوچه ، زمین گیرش نکردند
در کودکی از زندگی سیرش نکردند

صد شکر خانه قتلگاه این حسن نیست
بی شمع و زائر ، بارگاه این حسن نیست

ای سامرا ! مهمان مظلومت کجا رفت
ابن الرضای سومین ، پیش رضا رفت
آه از نهاد مهدی ِ او تا خدا رفت
دور از وطن چون کشته ی کرببلا رفت

خوب است که خار بیابان بسترش نیست
چشمی پی ِ عمامه و انگشترش نیست

شد سامرا کرببلایی واحسینا
مهدی کند نوحه سرایی ، واحسینا
ای تن که زیر دست و پایی واحسینا
تو زینت عرش خدایی ، واحسینا

تدفین تو شد ماجرایی واحسینا
جای کفن در بوریایی واحسینا

/////////////

مى زند آتش به قلبم سوز داغ عسکرى

گیرد امشب اشک من هر دم سراغ عسکرى

شد به سن کودکى فرزند دلبندش یتیم

گشت دُرّ اشک مهدى چلچراغ عسکرى

در دل صحراى غم ها و به دشت سرخ عشق

لاله سان شد قلب ما خونین ز داغ عسکرى

بس که اندوه فراوان دید از جور خسان

شد لبالب از مى غم ها ایاغ عسکرى

با گلاب اشک و با سوز درون گوید سخن

حافظى آن بلبل خوش خوان باغ عسکرى

/////////////

زهر افتاده به جان جگرم، مهدی جان
لرزه افکنده ز پا تا به سرم مهدی جان

به لب خشک پدر جرعه ی آبی برسان
که من از سوز عطش شعله ورم مهدی جان

قبل از آنی که به دل زهر اثر بگذارد
کشته از صحنه ی دیوار و درم مهدی جان

لحظه ای نیست عزیزم که تداعی نشود
وقعه ی کرب و بلا در نظرم مهدی جان

قدح آب روان تا به لبم شد نزدیک
عطش اهل حرم زد شررم مهدی جان

بشکند دستی که با بغض علی سیلی زد
به رخ عمه ی نیکو سیرم مهدی جان

تا درخشید رخ ماه تو یاد آوردم
سر نورانی هجده قمرم مهدی جان

زینب و بزم یزید و لب خشکیده و چوب؟
خون قلبم چکد از چشم ترم مهدی جان

به دعای سحر گریه کنان جدم
برسد روز ظهورت پسرم مهدی جان

/////////////

بر خلایق لطف کردی، منتها بر عکس شد!
پاسخ «خوبی» نمی دانم چرا بر عکس شد؟

خوب بودی، با بدی امّا جوابت داده اند
سنّت آن روزگاران با شما بر عکس شد

قسمت خوبان عالم لطف مردم بوده است
بهر «زهرا زاده ها» این ماجرا بر عکس شد

لن تنالوا البرّ حتّی تقتلوا آل الرّسول!
سنّت تفسیر قرآن خدا بر عکس شد

جام زهری هدیه ات کردند در تبعیدگاه
شیوهٔ تکریم تو در سامرا برعکس شد

سر نهادی روی زانوی پسر هنگام مرگ
عُرف هم این است! امّا کربلا بر عکس شد

/////////////

همچنین بخوانید: متن مولودی امامت امام زمان

شعر شهادت امام حسن عسکری

سخن آخر

امیدواریم مجموعه ی امروز تحت عنوان متن نوحه و روضه شهادت امام حسن عسکری سوزناک + شعر شهادت امام حسن عسکری مورد توجه عاشقان اهل بیت قرار گرفته باشد و در صورت تمایل آن را با سایر دوستان و نزدیکان خود نیز به اشتراک قرار دهند.

نظر خود را بیان کنید