چه راهکارهایی برای راه فرار از روزمرگی زندگی مشترک سراغ دارید؟ بسیاری از چیزهایی که زمانی آرزوی ما بودند مثل دورکاری یا وقت گذراندن بی وقفه با عزیزانمان گاهی از آنچه فکر می کردیم پیچیده تر و فرساینده تر هستند. وقتی مرزهای بین زندگی شخصی و زندگی مشترک محو می شود ناخودآگاه در تله روزمرگی می افتیم.
فضاهای خصوصی مان کوچک می شود و دیگر وقتی برای خودمان یا دوستانمان باقی نمی ماند. این شرایط برای هر زوجی ممکن است پیش بیاید. در ادامه راهکارهایی را بررسی می کنیم که نه تنها این خستگی را از بین می برند بلکه جانی دوباره به رابطه عاطفی شما می بخشند.
از خانواده و دوستان تان غافل نشوید
اینکه یک زوج هستید و شریک عاطفی دارید حس امنیت و آسودگی فوق العاده ای به آدم می دهد اما همین امنیت گاهی باعث می شود دیگر اطرافیان خود را فراموش کنید. این اتفاق زمینه را برای هم وابستگی آماده می کند یعنی حالتی که در آن تمام دنیای شما حول محور یک نفر می چرخد.
وقتی کار به جایی می رسد که از دایره دوستان و برنامه های خانوادگی یا شغلی خود فاصله می گیرید یعنی خطر در کمین است. کسانی که دچار این نوع وابستگی می شوند اغلب از تنهایی می ترسند و همیشه اضطراب این را دارند که مبادا رابطه به هم بخورد.
برای اینکه این وضعیت به مرحله ای آسیب زا نرسد باید خیلی زود متوجه آن شوید. اجازه ندهید رویاهای شخصی اهداف شغلی و روابط ارزشمند گذشته تان فدای این شود که تمام وقت خود را فقط با یک نفر بگذرانید.
به جای اینکه با خودتان فکر کنید، سؤال بپرسید
ما اغلب تصور می کنیم چون شریک عاطفی مان را دوست داریم پس تمام نیازها و خواسته هایش را می دانیم اما این یک فرض کاملاً اشتباه است. همیشه فکر کردن به جای طرف مقابل نتیجه معکوس می دهد و باعث برداشت های غلط می شود. راه حل بسیار ساده است فقط کافیست بپرسید.
همین که از او بپرسید چه چیزی نیاز دارد یا چه چیزی او را کلافه می کند یا چطور می توانید خوشحالش کنید باب گفتگویی سازنده باز می شود. این سوالات ساده مانع از بروز بحث های بیهوده می شود و به هر دوی شما کمک می کند تا نگاه دقیق تری به دنیای یکدیگر داشته باشید.
سعی کنید علتی که در پس دلزدگی تان وجود دارد را پیدا کنید
گاهی دلزدگی خودش را با یک صورتک نامحسوس نشان می دهد و تشخیص آن سخت است. اگر متوجه شدید که درگیر خشم های بی دلیل یا ناراحتی های مداوم هستید یا حتی کشش عاطفی شما به شریک تان کمتر شده باید بدانید که این ها نشانه های دلزدگی است.
باید بنشینید و از خودتان بپرسید ریشه اصلی این حس چیست. آیا از تکراری شدن روزها خسته اید یا دچار فرسودگی فکری و روحی شده اید. وقتی علت را پیدا کردید می توانید با هر روشی که برایتان لذت بخش است این غبار روزمرگی را از روی رابطه خود پاک کنید.
بین زمانی که با شریک عاطفی تان شریک سپری می کنید و زمان تنهایی خودتان تعادل برقرار نمایید
بودن در کنار هم عالی است اما اگر این زمان بیش از حد شود باعث می شود کارهایی را با هم انجام دهید که اگر انتخاب با شما بود ترجیح می دادید تنهایی یا با دوستان تان انجام دهید. این یعنی شما فردیت خود را در رابطه گم کرده اید. این مسئله ابداً به معنای بی علاقگی نیست بلکه یک نیاز طبیعی است.
کارهای روزمره خانه را گاهی جداگانه انجام دهید. اگر بتوانید در ساعاتی از روز فضایی فیزیکی برای خودتان داشته باشید بهترین کار را کرده اید. همین فاصله های کوتاه باعث می شود دلتنگی به سراغتان بیاید و وقتی دوباره کنار هم قرار می گیرید اشتیاق تان برای هم بیشتر شود.
با موقعیت های بد با شوخ طبعی رو به رو شوید
رابطه عاطفی فقط مدیریت بحران نیست بلکه باید فضایی برای شادی و خنده هم باشد. فعالیت های مشترک مثل بازی کردن یا پیاده روی عالی هستند اما چیزی که جو را تغییر می دهد شوخ طبعی است. حتی یک شوخی ساده در میان سختی های روزمره می تواند سنگینی فضا را بشکند.
وقتی یاد بگیرید با خودتان و شرایط تان شوخی کنید اجازه نمی دهید تکرار و عادت بر رابطه شما مسلط شود. این کار حال وهوای مثبتی ایجاد می کند که انرژی بخش هر دوی شماست.
در صورت لزوم به روان درمان انفرادی یا زوج درمانی فکر کنید
روان درمانی ابزاری برای مواقع بحرانی نیست که وقتی کار از کار گذشت سراغش بروید. هر کسی در مقطعی از زندگی نیاز دارد با یک فرد متخصص و بی طرف صحبت کند. اگر به عنوان یک زوج احساس غم و سنگینی می کنید یا دائم در حال مشاجره هستید از کمک گرفتن دریغ نکنید.
یک روان درمانگر نه تنها از سلامت روان شما حمایت می کند بلکه مهارت های گفتگوی درست را به شما یاد می دهد تا بتوانید زندگی مشترک خود را به شکلی اصولی بهبود ببخشید.
از شیوه «خود متمایز سازی» بهره ببرید
شاید عنوان خود متمایز سازی کمی پیچیده به نظر برسد اما مفهوم بسیار ساده و رهایی بخشی دارد. این یعنی شما یاد بگیرید در عین حال که در یک رابطه عاطفی هستید باز هم خودتان باشید. یعنی هویت مستقل خود را حفظ کنید. کسی که خود متمایز دارد هم از فعالیت های مشترک لذت می برد و هم از فعالیت های انفرادی اش. او هرگز احساس نمی کند که باید از محیط رابطه فرار کند.
وقتی برای علایق خودتان وقت می گذارید و شخصیت مستقل خود را دارید زمان هایی که کنار شریک عاطفی تان هستید هم بسیار باکیفیت تر و لذت بخش تر خواهد بود. این کار نه تنها کیفیت رابطه را بالا می برد بلکه باعث رضایت عمیق درونی برای هر دو نفر می شود.