بهترین رفتار با غرغرهای همسر کدام است؟ غر زدن های مداوم می تواند آرامش زندگی مشترک را به تدریج از بین ببرد. وقتی یکی از زوجین همیشه ناراضی است و خواسته هایش را با شکایت و کنایه مطرح می کند فضای خانه کم کم سنگین می شود و طرف مقابل نیز به جای احساس امنیت و صمیمیت مدام منتظر انتقاد بعدی می ماند.
اگر این رفتار برای مدت طولانی ادامه پیدا کند نتیجه آن فقط چند بحث ساده نخواهد بود. دلخوری های کوچک روی هم جمع می شوند و ممکن است به فاصله عاطفی و سردی رابطه منجر شوند. در بعضی موارد نیز زوجین به جای حل مسئله به سرزنش کردن یکدیگر عادت می کنند و هر گفت و گو خیلی زود به دعوا تبدیل می شود. به نظر شما در چنین شرایطی بهترین رفتار با غرغرهای همسر کدام است؟
بهترین رفتار با غرغرهای همسر کدام است؟
کنار آمدن با همسری که مرتب شکایت می کند ساده نیست. اگر هر بار با عصبانیت جواب بدهید یا به مقابله به مثل بپردازید چرخه ای شکل می گیرد که پایان آن معمولا با دلخوری بیشتر همراه است.
اولین قدم این است که در زمان مناسب متوجه شوید چه چیزی همسرتان را آشفته کرده است. گاهی مسئله اصلی همان موضوعی نیست که درباره آن غر می زند. ممکن است خستگی و احساس تنهایی یا نادیده گرفته شدن باعث شده باشد واکنش او شدیدتر از حد معمول باشد.
برای برقراری ارتباط بهتر می توانید از جمله هایی مانند این استفاده کنید:
- «می بینم که این موضوع واقعا ناراحتت کرده است.»
- «می خواهم حرفت را بشنوم اما بهتر است وقتی هر دو آرام تر هستیم صحبت کنیم.»
- «اگر منظورت این است که به کمک بیشتری نیاز داری بهتر است مستقیم درباره اش صحبت کنیم.»
- «من با تو دشمن نیستم اما نمی توانم با توهین و داد و فریاد گفت و گو کنم.»
این جمله ها هم به احساس همسرتان توجه نشان می دهند و هم اجازه نمی دهند گفت و گو از مسیر احترام خارج شود.
با تفاوت های فیزیولوژیکی همدیگر آشنا شوید
زن و مرد از نظر شیوه ابراز احساسات و واکنش به فشارهای روانی کاملا شبیه یکدیگر نیستند. البته نباید این تفاوت ها را بهانه ای برای کلیشه سازی یا توجیه رفتار نادرست قرار داد. اما شناخت تفاوت های فردی می تواند به زوجین کمک کند توقعات واقع بینانه تری از یکدیگر داشته باشند.
بعضی افراد برای آرام شدن نیاز دارند درباره مشکل صحبت کنند. بعضی دیگر ابتدا به زمان و خلوت احتیاج دارند تا افکارشان را مرتب کنند. اگر یکی از زوجین در زمان ناراحتی به گفت و گو نیاز داشته باشد و دیگری از صحبت کردن فرار کند هر دو ممکن است احساس کنند طرف مقابل به آن ها اهمیت نمی دهد.
برای بسیاری از زنان گفت و گو راهی برای تخلیه هیجانی و دریافت حمایت است. وقتی زن نتواند نیاز خود را به صورت مستقیم بیان کند ممکن است آن را با انتقاد و شکایت نشان دهد. در مقابل بسیاری از مردان نمی توانند خواسته اصلی همسرشان را از میان جملات تند و گلایه های پی در پی تشخیص دهند. به همین دلیل به جای نزدیک شدن از هم فاصله می گیرند.
این چرخه زمانی شدیدتر می شود که هر دو نفر رفتار طرف مقابل را حمله ای شخصی بدانند. زن فکر می کند همسرش عمدا او را نادیده می گیرد و مرد تصور می کند همسرش فقط قصد سرزنش کردن دارد. در حالی که ممکن است هر دو نفر در اصل به دنبال توجه و آرامش باشند.
بهتر است هر دو نفر نیازهای خود را روشن و کوتاه بیان کنند. گفتن جمله «امروز به کمک تو در کارهای خانه نیاز دارم» بسیار مؤثرتر از تکرار جمله «تو هیچ وقت به من کمک نمی کنی» است. جمله اول یک درخواست مشخص دارد اما جمله دوم معمولا طرف مقابل را وارد حالت دفاعی می کند.
از زمان صحبت کردن غافل نشوید
بهترین رفتار با غرغرهای همسر کدام است؟ زمان گفت و گو تاثیر زیادی بر نتیجه آن دارد. صحبت کردن درباره یک موضوع مهم درست زمانی که یکی از شما خسته یا عصبانی است معمولا باعث حل مسئله نمی شود. در چنین شرایطی حتی یک درخواست ساده هم ممکن است به انتقاد یا حمله تعبیر شود.
اگر همسرتان تازه از سر کار برگشته است یا شما تمام روز درگیر کارهای خانه بوده اید بهتر است گفت و گو را به زمان مناسب تری موکول کنید. این کار به معنای نادیده گرفتن مسئله نیست. فقط کمک می کند هر دو نفر با انرژی و تمرکز بیشتری درباره آن صحبت کنید.
می توانید زمان مشخصی برای گفت و گو تعیین کنید. برای مثال بگویید:
«می دانم این مسئله برایت مهم است. امشب بعد از شام درباره اش صحبت کنیم تا با آرامش بیشتری حرف بزنیم.»
مهم است که این وعده را فراموش نکنید. اگر همیشه گفت و گو را عقب بیندازید همسرتان احساس می کند دوباره نادیده گرفته شده است و احتمال دارد شکایت های او بیشتر شود.
در زمان صحبت نیز فقط یک موضوع را مطرح کنید. باز کردن پرونده تمام اختلاف های گذشته باعث می شود مسئله اصلی گم شود و گفت و گو دوباره به دعوا تبدیل شود. هر بار روی همان موضوعی تمرکز کنید که در حال حاضر به توجه و تصمیم نیاز دارد.
اثبات جایگاه خود به عنوان همسر
در برابر غر زدن های مداوم لازم نیست منفعل بمانید. حفظ آرامش به معنای تحمل بی پایان نیست. شما حق دارید در رابطه خود با احترام با شما صحبت شود و احساس نکنید دائما زیر فشار انتقاد قرار دارید.
با لحنی آرام و محکم بگویید که آماده شنیدن حرف های همسرتان هستید اما توهین و فریاد را نمی پذیرید. برای نمونه می توانید بگویید:
- «حاضرم درباره مشکلت صحبت کنم اما اگر قرار باشد به هم توهین کنیم گفت و گو را ادامه نمی دهم.»
- «حرفت برای من مهم است. وقتی آرام تر شدیم می توانیم درباره راه حلش تصمیم بگیریم.»
- «من می خواهم همسر تو باشم نه کسی که هر روز با او بجنگی. اگر چیزی ناراحتت کرده است واضح بگو تا بتوانم کمکت کنم.»
اگر همسرتان در همان لحظه نمی تواند آرام شود بهتر است برای مدت کوتاهی از فضای تنش فاصله بگیرید. کمی قدم زدن یا رفتن به اتاقی دیگر می تواند شدت هیجان را کمتر کند. البته این فاصله گرفتن نباید با قهر یا تهدید همراه باشد.
حتما مشخص کنید که چه زمانی دوباره درباره موضوع صحبت خواهید کرد. برای مثال بگویید «نیم ساعت زمان می خواهم تا آرام شوم و بعد برمی گردم تا با هم صحبت کنیم.» این جمله نشان می دهد که قصد فرار از مسئله را ندارید و فقط می خواهید از ادامه درگیری جلوگیری کنید.
کلمات رکیک و تند ممنوع به کار نبرید
وقتی یک نفر مدام غر می زند طرف مقابل ممکن است خیلی زود از کوره در برود. داد زدن و استفاده از کلمات تند شاید برای چند دقیقه احساس تخلیه ایجاد کند اما مشکل اصلی را حل نمی کند. حتی ممکن است همسر شما بیشتر احساس تنهایی و بی توجهی کند و شکایت هایش شدت بگیرد.
جمله هایی مانند «تو همیشه همین هستی» یا «با داشتن چنین همسری آدم بدبخت می شود» نه تنها کمکی به گفت و گو نمی کنند بلکه شخصیت طرف مقابل را هدف قرار می دهند. وقتی بحث از رفتار مشخص به حمله علیه شخصیت فرد تبدیل شود احتمال حل مسئله بسیار کمتر خواهد شد.
- به جای سرزنش کردن درباره رفتار مشخص صحبت کنید. به جای اینکه بگویید «تو همیشه غر می زنی» بگویید:
- «وقتی این موضوع چند بار با همان لحن تند تکرار می شود احساس می کنم دیگر نمی توانیم درست با هم حرف بزنیم.»
- به جای گفتن «تو هیچ وقت قدر زندگی ات را نمی دانی» بگویید:
- «می خواهم بفهمم دقیقا چه چیزی ناراحتت کرده است تا بتوانیم برایش راه حل پیدا کنیم.»
همچنین نباید برای ساکت کردن همسرتان تهدید کنید یا او را با افراد دیگر مقایسه کنید. این رفتارها فقط خشم و رنجش را بیشتر می کنند. اگر احساس می کنید کنترل خود را از دست می دهید گفت و گو را متوقف کنید و بعد از آرام شدن ادامه دهید.