تندخوانی سوره واقعه صوتی همراه با متن و ترجمه + فضایل سوره واقعه

تندخوانی سوره واقعه

سوره واقعه در «مکّه» نازل شده و داراى ۹۶ آیه است‏.سوره واقعه در جزء بیست و هفتم قراردارد. واژه واقعه در آیه نخست این سوره مبارکه آمده است. در ادامه این پست تندخوانی سوره واقعه صوتی همراه با متن و ترجمه سوره و همچنین فضایل سوره واقعه را بخوانید.


تندخوانی سوره واقعه صوتی


تندخوانی سوره واقعه همراه با متن سوره

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم

إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَهُ ﴿١﴾ لَیْسَ لِوَقْعَتِهَا کَاذِبَهٌ ﴿٢﴾

خَافِضَهٌ رَافِعَهٌ ﴿٣﴾ إِذَا رُجَّتِ الأرْضُ رَجًّا ﴿۴﴾

وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا ﴿۵﴾ فَکَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا ﴿۶﴾

وَکُنْتُمْ أَزْوَاجًا ثَلاثَهً ﴿٧﴾ فَأَصْحَابُ الْمَیْمَنَهِ مَا أَصْحَابُ الْمَیْمَنَهِ ﴿٨﴾

وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَهِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَهِ ﴿٩﴾ وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ ﴿١٠﴾

أُولَئِکَ الْمُقَرَّبُونَ ﴿١١﴾ فِی جَنَّاتِ النَّعِیمِ ﴿١٢﴾ ثُلَّهٌ مِنَ الأوَّلِینَ ﴿١٣﴾

وَقَلِیلٌ مِنَ الآخِرِینَ ﴿١۴﴾ عَلَى سُرُرٍ مَوْضُونَهٍ ﴿١۵﴾

مُتَّکِئِینَ عَلَیْهَا مُتَقَابِلِینَ ﴿١۶﴾ یَطُوفُ عَلَیْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ ﴿١٧﴾

بِأَکْوَابٍ وَأَبَارِیقَ وَکَأْسٍ مِنْ مَعِینٍ ﴿١٨﴾ لا یُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلا یُنْزِفُونَ ﴿١٩﴾

وَفَاکِهَهٍ مِمَّا یَتَخَیَّرُونَ ﴿٢٠﴾ وَلَحْمِ طَیْرٍ مِمَّا یَشْتَهُونَ ﴿٢١﴾

وَحُورٌ عِینٌ ﴿٢٢﴾ کَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَکْنُونِ ﴿٢٣﴾ جَزَاءً بِمَا کَانُوا یَعْمَلُونَ ﴿٢۴﴾

لا یَسْمَعُونَ فِیهَا لَغْوًا وَلا تَأْثِیمًا ﴿٢۵﴾ إِلا قِیلا سَلامًا سَلامًا ﴿٢۶﴾ وَأَصْحَابُ الْیَمِینِ مَا أَصْحَابُ الْیَمِینِ ﴿٢٧﴾

فِی سِدْرٍ مَخْضُودٍ ﴿٢٨﴾ وَطَلْحٍ مَنْضُودٍ ﴿٢٩﴾ وَظِلٍّ مَمْدُودٍ ﴿٣٠﴾ وَمَاءٍ مَسْکُوبٍ ﴿٣١﴾ وَفَاکِهَهٍ کَثِیرَهٍ ﴿٣٢﴾

لا مَقْطُوعَهٍ وَلا مَمْنُوعَهٍ ﴿٣٣﴾ وَفُرُشٍ مَرْفُوعَهٍ ﴿٣۴﴾ إِنَّا أَنْشَأْنَاهُنَّ إِنْشَاءً ﴿٣۵﴾ فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْکَارًا ﴿٣۶﴾

عُرُبًا أَتْرَابًا ﴿٣٧﴾ لأصْحَابِ الْیَمِینِ ﴿٣٨﴾ ثُلَّهٌ مِنَ الأوَّلِینَ ﴿٣٩﴾ وَثُلَّهٌ مِنَ الآخِرِینَ ﴿۴٠﴾

وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ ﴿۴١﴾ فِی سَمُومٍ وَحَمِیمٍ ﴿۴٢﴾ وَظِلٍّ مِنْ یَحْمُومٍ ﴿۴٣﴾

لا بَارِدٍ وَلا کَرِیمٍ ﴿۴۴﴾ إِنَّهُمْ کَانُوا قَبْلَ ذَلِکَ مُتْرَفِینَ ﴿۴۵﴾ وَکَانُوا یُصِرُّونَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِیمِ ﴿۴۶﴾

وَکَانُوا یَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَکُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَئِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿۴٧﴾ أَوَآبَاؤُنَا الأوَّلُونَ ﴿۴٨﴾

قُلْ إِنَّ الأوَّلِینَ وَالآخِرِینَ ﴿۴٩﴾ لَمَجْمُوعُونَ إِلَى مِیقَاتِ یَوْمٍ مَعْلُومٍ ﴿۵٠﴾ ثُمَّ إِنَّکُمْ أَیُّهَا الضَّالُّونَ الْمُکَذِّبُونَ ﴿۵١﴾

لآکِلُونَ مِنْ شَجَرٍ مِنْ زَقُّومٍ ﴿۵٢﴾ فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ ﴿۵٣﴾ فَشَارِبُونَ عَلَیْهِ مِنَ الْحَمِیمِ ﴿۵۴﴾

فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْهِیمِ ﴿۵۵﴾ هَذَا نُزُلُهُمْ یَوْمَ الدِّینِ ﴿۵۶﴾ نَحْنُ خَلَقْنَاکُمْ فَلَوْلا تُصَدِّقُونَ ﴿۵٧﴾

أَفَرَأَیْتُمْ مَا تُمْنُونَ ﴿۵٨﴾ أَأَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ ﴿۵٩﴾

نَحْنُ قَدَّرْنَا بَیْنَکُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِینَ ﴿۶٠﴾ عَلَى أَنْ نُبَدِّلَ أَمْثَالَکُمْ وَنُنْشِئَکُمْ فِی مَا لا تَعْلَمُونَ ﴿۶١﴾

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَهَ الأولَى فَلَوْلا تَذَکَّرُونَ ﴿۶٢﴾ أَفَرَأَیْتُمْ مَا تَحْرُثُونَ ﴿۶٣﴾ أَأَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ ﴿۶۴﴾

لَوْ نَشَاءُ لَجَعَلْنَاهُ حُطَامًا فَظَلْتُمْ تَفَکَّهُونَ ﴿۶۵﴾ إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ﴿۶۶﴾ بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿۶٧﴾

أَفَرَأَیْتُمُ الْمَاءَ الَّذِی تَشْرَبُونَ ﴿۶٨﴾ أَأَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ ﴿۶٩﴾

لَوْ نَشَاءُ جَعَلْنَاهُ أُجَاجًا فَلَوْلا تَشْکُرُونَ ﴿٧٠﴾ أَفَرَأَیْتُمُ النَّارَ الَّتِی تُورُونَ ﴿٧١﴾

أَأَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَهَا أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِئُونَ ﴿٧٢﴾ نَحْنُ جَعَلْنَاهَا تَذْکِرَهً وَمَتَاعًا لِلْمُقْوِینَ ﴿٧٣﴾

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّکَ الْعَظِیمِ ﴿٧۴﴾ فَلا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ ﴿٧۵﴾ وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِیمٌ ﴿٧۶﴾

إِنَّهُ لَقُرْآنٌ کَرِیمٌ ﴿٧٧﴾ فِی کِتَابٍ مَکْنُونٍ ﴿٧٨﴾ لا یَمَسُّهُ إِلا الْمُطَهَّرُونَ ﴿٧٩﴾ تَنْزِیلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿٨٠﴾

أَفَبِهَذَا الْحَدِیثِ أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ ﴿٨١﴾ وَتَجْعَلُونَ رِزْقَکُمْ أَنَّکُمْ تُکَذِّبُونَ ﴿٨٢﴾ فَلَوْلا إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ ﴿٨٣﴾

وَأَنْتُمْ حِینَئِذٍ تَنْظُرُونَ ﴿٨۴﴾ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْکُمْ وَلَکِنْ لا تُبْصِرُونَ ﴿٨۵﴾ فَلَوْلا إِنْ کُنْتُمْ غَیْرَ مَدِینِینَ ﴿٨۶﴾

تَرْجِعُونَهَا إِنْ کُنْتُمْ صَادِقِینَ ﴿٨٧﴾ فَأَمَّا إِنْ کَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِینَ ﴿٨٨﴾ فَرَوْحٌ وَرَیْحَانٌ وَجَنَّهُ نَعِیمٍ ﴿٨٩﴾

وَأَمَّا إِنْ کَانَ مِنْ أَصْحَابِ الْیَمِینِ ﴿٩٠﴾ فَسَلامٌ لَکَ مِنْ أَصْحَابِ الْیَمِینِ ﴿٩١﴾

وَأَمَّا إِنْ کَانَ مِنَ الْمُکَذِّبِینَ الضَّالِّینَ ﴿٩٢﴾ فَنُزُلٌ مِنْ حَمِیمٍ ﴿٩٣﴾ وَتَصْلِیَهُ جَحِیمٍ ﴿٩۴﴾

إِنَّ هَذَا لَهُوَ حَقُّ الْیَقِینِ ﴿٩۵﴾ فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّکَ الْعَظِیمِ ﴿٩۶﴾

همچنین بخوانید: ذکر ایام هفته با معنی، فواید و برکات آنها همراه با تصویر برای حاجت

متن سوره واقعه


معنی و ترجمه فارسی سوره واقعه

به نام خداوند بخشنده مهربان

هنگامی که آن واقعه بزرگ (قیامت) واقع می‌گردد. (۱)

که در وقوعش هیچ کذب و جای هیچ شک و ریب نیست. (۲)

آن روز (قومی را به دوزخ) خوار و ذلیل کند و (طایفه‌ای را به جنّت) سربلند و رفیع گرداند. (۳)

آن‌گاه که زمین شدید به حرکت و لرزه در آید. (۴)

و کوههای سخت متلاشی شوند. (۵)

و مانند ذرّات گرد در هوا پراکنده گردند. (۶)

و شما خلایق بر سه دسته مختلف شوید. (۷)

گروهی راستان، اصحاب یمین باشند که چقدر حالشان (در بهشت ابد) نیکوست! (۸)

و گروهی ناراستان، اصحاب شومی و شقاوتند که چقدر روزگارشان (در دوزخ) سخت است. (۹)

و (طایفه سوم) آنان که (مشتاقانه در ایمان) بر همه پیشی گرفتند و (در اطاعت خدا و رسول) مقام تقدم یافتند. (۱۰)

آنان به حقیقت مقربان درگاهند. (۱۱)

آنان در بهشت پرنعمت جاودانی متنعّمند. (۱۲)

آنها جمعی بسیار از امم پیشینیان هستند. (۱۳)

و عدّه قلیلی از متأخّران (یا بسیاری از مقدّمان امّت محمّد ص و قلیلی از مردم آخر زمان این امّت باشند). (۱۴)

آنان بر سریرهای زربفت مرصّع به انواع جواهر تکیه زنند. (۱۵)

همه (شادان) با یاران و دوستان رو به روی یکدیگر بر آن سریرهای عزّت می‌نشینند. (۱۶)

و پسرانی زیبا که حسن و جوانیشان همیشگی و ابدی است گرد آنها به خدمت می‌گردند. (۱۷)

با کوزه‌ها (ی بلورین) و مشربه‌ها (ی زرّین) و جام‌های پر از شراب ناب. (۱۸)

نه هرگز از آنها (هر چه نوشند) دردسری یابند و نه مستی عقل و رنج خمار کشند. (۱۹)

و میوه خوش از هر چه برگزینند، (۲۰)

و گوشت مرغان و هر غذا که مایل باشند، (۲۱)

و زنان سیه‌چشم زیباصورت، (۲۲)

که (در بهاء و لطافت) چون درّ و لؤلؤ مکنونند (بر آنها مهیّاست). (۲۳)

(این نعمتهای الهی) پاداش اعمال نیک آن بهشتیان است. (۲۴)

نه آنجا هیچ حرفی لغو و بیهوده شنوند و نه به یکدیگر گناهی بربندند. (۲۵)

هیچ جز سلام و تحیّت و احترام هم نگویند و نشنوند. (۲۶)

و اصحاب یمین هم چه خوش روزگارند! (۲۷)

در سایه درختان سدر پرمیوه بی‌خار. (۲۸)

و درختان پربرگ سایه‌دار. (۲۹)

و در سایه بلند درختان. (۳۰)

و در طرف نهر آبهای روان زلال. (۳۱)

و میوه‌های بسیار. (۳۲)

که هیچ وقت منقطع نشود و هیچ کس بهشتیان را از آن میوه‌ها منع نکند. (۳۳)

و فرشهای پربها (یا فراش و زنان زیبا). (۳۴)

که آنها را ما در کمال حسن و زیبایی بیافریده‌ایم. (۳۵)

و همیشه آن زنان را با کره گردانیده‌ایم. (۳۶)

و شوهر دوست و با غنج و ناز و جوان و همسالان دلنواز. (۳۷)

این نعمتهای بهشتی مخصوص اصحاب یمین است. (۳۸)

که جمعی از پیشینیان، (۳۹)

و جمعی از امت رسول آخر زمان هستند. (۴۰)

و اما اصحاب شومی و شقاوت (که نامه عملشان به دست چپ است) چقدر روزگارشان سخت است! (۴۱)

آنها در عذاب باد سموم و آب گرم باشند. (۴۲)

و سایه‌ای از دود آتش دوزخ. (۴۳)

که نه هرگز سرد شود و نه خوش نسیم گردد. (۴۴)

این عذاب آنها را بدین سبب است که از این پیش به ناز و نعمت پرداختند. (۴۵)

و بر گناه بزرگ (شرک و عناد) لجاجت و اصرار داشتند. (۴۶)

و دایم می‌گفتند: آیا ما چون مردیم و خاک و استخوان پوسیده شدیم باز هم ما زنده می‌شویم؟ (۴۷)

و آیا پدران گذشته ما زنده خواهند شد؟ (۴۸)

بگو: البته تمام خلق اولین و آخرین، (۴۹)

همه در وعده گاه روز معیّن محشر گرد آورده می‌شوند. (۵۰)

آن گاه شما ای گمراهان منکر (قیامت). (۵۱)

از درخت زقّوم تلخ دوزخ البته خواهید خورد. (۵۲)

تا آنکه شکم را از آن پر می‌سازید. (۵۳)

آن‌گاه همه از آب گرم جهنم بر روی آن می‌آشامند. (۵۴)

بدان‌سان از عطش، آن آب را می‌نوشید که شتران تشنه آب می‌آشامند. (۵۵)

این است طعام و شراب کافران در روز جزا. (۵۶)

ما شما را بیافریدیم پس چرا تصدیق نمی‌کنید؟ (۵۷)

آیا ندیدید (و به حقیقت در نیافتید) که نخست شما نطفه‌ای (بی‌قدر و قابلیّت) بودید؟ (۵۸)

آیا شما خود آن نطفه را (به صورت فرزند انسان) می‌آفرینید یا ما آفریننده‌ایم؟ (۵۹)

ما مرگ را بر همه شما مقدّر ساختیم و هیچ کس بر قدرت ما سبق نتواند برد. (۶۰)

در اینکه شما را فانی کرده و خلقی دیگر مثل شما بیافرینیم و شما را به صورتی (در جهانی دیگر) که اکنون از آن بی‌خبرید برانگیزیم. (۶۱)

و بی‌شک شما از نشأه اوّل خود آگاه شدید (که از عدم به وجودتان آوردیم) پس چرا متذکر (عالم آخرت) نمی‌شوید؟ (۶۲)

آیا دیدید تخمی را که در زمین می‌کارید؟ (۶۳)

آیا شما آن تخم را می‌رویانید یا ما رویاننده‌ایم؟ (۶۴)

اگر ما بخواهیم کشت و زرع شما را خشک و تباه می‌سازیم تا با حسرت و ندامت به سخنان بیهوده پردازید. (۶۵)

(و گویید) که ما سخت در زیان و غرامت افتادیم. (۶۶)

بلکه به کلی محروم گردیدیم. (۶۷)

آیا آبی را که شما می‌نوشید متوجهید؟ (۶۸)

آیا شما آن آب را از ابر فرو ریختید یا ما نازل ساختیم؟ (۶۹)

اگر می‌خواستیم آن آب را شور و تلخ می‌گردانیدیم، پس چرا شکرگزاری نمی‌کنید؟! (۷۰)

آیا آتشی که روشن می‌کنید می‌نگرید؟ (۷۱)

آیا شما درخت آن را آفریدید یا ما آفریدیم؟ (۷۲)

ما آن را مایه پند و عبرت و توشه مسافران (کوه و بیابان عالم) گردانیدیم. (۷۳)

پس (ای رسول) به نام بزرگ خدای خود تسبیح گو. (۷۴)

سوگند به مواقع نزول ستارگان (یا آیات کریمه قرآن). (۷۵)

و این سوگند اگر بدانید بسی سوگند بزرگی است. (۷۶)

که این قرآن کتابی بسیار بزرگوار و سودمند و گرامی است. (۷۷)

که در لوح محفوظ سرّ حق مقام دارد. (۷۸)

که جز دست پاکان (و فهم خاصّان) بدان نرسد. (۷۹)

تنزیلی از پروردگار عالم است. (۸۰)

آیا با این سخن (آسمانی) باز انکار و نفاق می‌ورزید؟ (۸۱)

و بهره خود را تکذیب آن قرار می‌دهید؟ (۸۲)

پس چرا هنگامی که جان کسی به گلو رسد. (۸۳)

و شما وقت مرگ (بر بالین آن مرده حاضرید و او را) می‌نگرید. (۸۴)

و ما به او از شما نزدیکتریم لیکن شما بصیرت ندارید. (۸۵)

پس چرا اگر حیات به دست شما و طبیعت است و شما را آفریننده‌ای نیست. (۸۶)

روح را دوباره به بدن مرده باز نمی‌گردانید اگر راست می‌گویید؟ (۸۷)

پس (بدانید آن که بمیرد) اگر از مقربان درگاه خداست. (۸۸)

آنجا در آسایش و نعمت و بهشت ابدی است. (۸۹)

و اگر از اصحاب یمین است. (۹۰)

پس (وی را بشارت دهید که) تو را (از هر رنج و درد و الم) ایمنی و سلامت است. (۹۱)

و اما اگر از منکران و گمراهان است. (۹۲)

نصیبش حمیم جهنم است. (۹۳)

و جایگاهش آتش دوزخ است. (۹۴)

این (وعد و وعید) البته یقین و حق و حقیقت است. (۹۵)

پس به نام بزرگ خدای خود تسبیح گوی. (۹۶)

همچنین بخوانید: متن کامل دعای عرفه همراه با معنی و تفسیر + فایل صوتی

فضلیت های سوره واقعه


فضلیت های سوره واقعه

سوره مبارکه واقعه همانطور که از نامش پیداس از اتفاقات روز واقعه خبرمی دهد. و این معنى در تمام آیات ۹۶ گانه سوره واقعه مسأله اصلى است. فضلیت های سوره واقعه شامل موارد زیر است:

بی نیازی و رفع فقر و تنگدستی 

پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم فرموده اند: سوره واقعه را به زنانتان یاد دهید زیرا آن سوره بی نیاز کننده است.

افزایش خیر و برکت در زندگی

پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم فرمودند: اگر سوره واقعه را بنویسند و در خانه بگذارند موجب افزایش خیر و برکت می شود و هر کس به قرائت آن مداومت ورزد، فقر از او برطرف می شود و در آن افزایش حفظ و توفیقات و وسعت در مال وجود دارد.

آسانی مرگ و بخشش گناهان 

امام صادق (ع) می فرمایند: سوره واقعه دارای منافع و بهره های زیادی است که قابل شمارش نیست. از جمله فواید این سوره آن است که اگر برای مرده ای خوانده شود، خداوند او را می امرزد و اگر برای کسی که در حال احتضار و مرگ است بخواند، مرگ و خروج روحش به اذن خدا آسان می شود.

آسانی و کاهش درد زایمان 

سوره مبارکه واقعه سبب آسانی و کاهش درد زایمان خواهد شد.

افزایش رزق و روزی 

خواندن سوره واقعه از شنبه شب سبب افزایش رزق و روزی می شود. این سوره را جمعه شب 8 بار بخوانید و این عمل را 5 بار در هفته تکرار کنید. قبل از خواندن سوره واقعه هربار این دعا را نیز بخوانید:

«اَللَّهُمَّ ارْزُقنا رِزْقاً حَلاَلاً طَیِّباً مِنْ غَیْرِ کَدٍّ اِسْتَجِب دَعْوَتَنَا مِنْ غَیْرِ رَدٍّ وَ اَعُوذُ مِنَ الْفَضِیحَتِین الفَقرا وَالدِّینِ وَاِدْفَعْ عَنِّی هَذَیْنِ بِحَقِّ الامَامِیْن الحسن وِالحُسَین بِرَحْمَتِکَ یاارحم الراحمین »

✜ دعا و مناجات