مجله آلامتو

پسر 12 ساله هندی از بیماری نادری رنج می‌برد. بیماری او به شکلی است که گردنش 180 درجه خم می‌شود. والدین او ترجیح می‌دهند پسرشان به جای تحمل این رنج تا حالا مرده بود.

به گزارش فرادید به نقل از دیلی‌میل، ماهندرا اهیروار 12 سال دارد و از بیماری نادری رنج می‌برد. ضعف ستون فقرات او باعث شده که نتواند بایستد یا راه برود. او تنها در حالت نشسته قادر است حرکت کند، اما حتی برای غذا و دستشویی هم به کمک نیاز دارد.

پدرش موکِش اهیروار 40 سال دارد و مادرش سوماترا اهیروار 35 ساله است. هر دو کارگر هستند. موکش و سوماترا می‌گویند که تاکنون با بیش از 50 پزشک هندی صحبت کرده‌اند اما هیچ‌یک نتوانسته‌اند بیماری او را تشخصی دهند.

ای کاش پسرمان مرده بود!

سوماترا می‌گوید: «نمی‌توانم رنج کشیدن او را ببینم. زندگی او دردآور است. او نمی‌تواند هیچ کاری را خودش انجام دهد و تمام روز یک گوشه می‌نشیند. او اصلا زندگی نمی‌کند. من مجبورم ماهندرا را مانند یک نوزاد در بغل بگیرم و همه جا ببرم، اما او 12 ساله است. اگر از دست پزشکان هم کاری ساخته نیست، پس بهتر است که خدا او را از ما بگیرد.»

ای کاش پسرمان مرده بود!ای کاش پسرمان مرده بود!

اطرافیان آن‌ها، البته در کمال تعجب، این بیماری را گردن گناهان گذشته موکش انداخته‌اند و معتقدند که او مقصر معلولیت پسرش است.

سوماترا دو پسر 16 و 10 ساله و یک دختر 14 ساله سالم دیگر هم دارد. او زمانی که ماهندرا را باردار بود به پزشک مراجعه نکرده بود.

موکش می‌گوید: «فرزندان دیگر ما کاملا سالم به دنیا آمدند. به همین دلیل نیازی ندیدیم که با دکتر مشورت کنیم یا آزمایش فراصوت را انجام دهیم. او مانند خواهر و برادرانش در خانه به دنیا آمد.»

زمانی که ماهندرا شش ماهه بود، این زوج متوجه خم شدن گردن او شدند. پدرش می‌گوید: «ما فکر کردیم به دلیل ضعف جسمانی او است و به مرور زمان خوب می‌شود. اما وقتی که سه ساله شد، او حتی نمی‌توانست گردنش را صاف نگه دارد.»

ای کاش پسرمان مرده بود!

موکش کارگر کارهای ساختمانی است و تنها روزی دو یورو درآمد دارد. او برای درمان ماهندرا از دوستان و اقوام پول قرض گرفته است. موکش دو سال پیش از درمان او قطع امید کرد. او می‌گوید: «من ماهندرا را به هر بیمارستانی که می‌توانستم بردم. حتی بیمارستان پریمیر هند و تمام موسسه‌های علوم پزشکی هند در دهلی نو. اما پس از دو هفته هیچ دکتری نتوانست راه درمان او را به ما بگوید. ما با قلبی شکسته به خانه بازگشتیم و تصمیم گرفتیم که به همین شکل او را بزرگ کنیم و تا جایی که از دستمان برمی‌آید زندگی راحتی را برای او بسازیم. مردم چیزهای بدی پشت سر او می‌گویند و به او می‌خندند. این واقعا آزار دهنده است. آن‌ها می‌گویند که حتما من گناهانی را انجام داده‌ام و به همین دلیل ماهندرا رنج می‌برد.»

دکتر ششیدهار تاتاوارتی مشاور گوش، حلق و بینی در بیمارستان آرتمیس دهلی است که معتقد است ماهندرا نوعی اختلال عضلانى‌ دارد. او می‌گوید: «این بیماری یکی از نادرترین انواع یک بیماری نادر است. علت بیماری او می‌تواند ناهنجاری ستون فقرات یا اختلال عضلانى‌ باشد. البته قبل از یک معاینه کامل نمی‌توان نظر قطعی داد.»

ای کاش پسرمان مرده بود!

موکش در انتظار معجزه نشسته است. او می‌گوید: «اگر دکترها می‌توانند اوضاع وخیم‌تر مانند دوقلوها به هم چسبیده از ناحیه سر را درمان کنند، پس چرا نمی‌توانند کاری برای پسر من انجام دهند؟ من دوست دارم او به مدرسه برود و زندگی عادی مانند دیگران داشته باشد.»

به اشتراک بگذارید: تلگرام گوگل‌پلاس لینکدین

۱ دیدگاه

نظر خود را بیان کنید