مجله آلامتو

Grapes

محققان زیست‌شناسی کشورمان با استفاده از مواد موثره موجود در عصاره گیاه انگور محصورشده در نانوحامل‌های دارویی موفق به تولید دارویی برای درمان دیابت شدند.

به گزارش آلامتو به نقل از ایسنا ؛ این نانوحامل دارویی که از سیانیدین و دلفینیدین موجود در انواع انگور تهیه شده، در کاهش عوارض ناشی از دیابت شیرین موش های مبتلا به این بیماری موفق بود و می تواند به عنوان فرآورده ضد دیابت جدیدی در صنایع داروسازی مورد استفاده قرار گیرد.

«سیانیدین» و «دلفینیدین» دو ترکیب عمده «فنلی» موجود در انواع انگور و دارای خاصیت آنتی اکسیدانی هستند.

با توجه به شیوع روزافزون بیماری دیابت شیرین در دنیا و نیز به مشکلات مربوط به کنترل این بیماری، تحقیقات جهت ابداع روش های جدید کنترل عوارض این بیماری امری ضروری است و از اولویت های تحقیقاتی جهان محسوب می شود.

در این بیماری، انواع پروتئین های موجود در بدن، «گلیکه» شده که منجر به تغییر ساختمان پروتئین ها و فعالیت زیستی آن ها خواهد شد.

از این رو مهار گلیکه شدن پروتئین ها در جلوگیری از بروز عوارض دیابت بسیار ضروری است. از آنجا که دو ترکیب عمده فنلی سیانیدین و دلفینیدین موجود در انواع انگور دارای خواص مفیدی نظیر کاهش کلسترول خون و حفاظت سیستم قلبی- عروقی هستند که از عوارض بیماری دیابت شیرین به شمار می روند، پژوهشگران در این طرح به بررسی اثر این دو ترکیب موجود در گیاه انگور به فرم آزاد و نانولیپوزومی بر روی کاهش عوارض دیابت پرداختند.

به گفته دکتر امیر قریب، عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد و محقق این طرح، ابتدا به کمک چربی هایی نظیر فسفاتیدیل کولین موجود در سویا و کلسترول، نانولیپوزوم های حاوی سیانیدین و دلفینیدین تهیه شد.

وی افزود: در مرحله بعد اثرات این ترکیبات به شکل آزاد و محصور در نانولیپوزوم ها بر روی واکنش گلیکه شدن آلبومین و هموگلوبین A در شرایط برون تن مورد مطالعه قرار گرفت. در نهایت پس از اطمینان از کارایی نانولیپوزوم های تهیه شده در این شرایط، با تیمار موش های آزمایشگاهی مبتلا شده به دیابت، واکنش گلیکه شدن آلبومین و هموگلوبین A و همچنین تغییرات گلوکز خون، کلسترول و غیره به کمک این ترکیبات در شرایط درون تنی مورد بررسی قرار گرفت.

محقق این طرح تصریح کرد: یافته های این تحقیق نشان داد که سیانیدین و دلفینیدین بویژه در شکل محصور در نانولیپوزوم ها قادرند در شرایط برون تنی از گلیکه شدن آلبومین و هموگلوبین A جلوگیری کنند و همچنین در موش های آزمایشگاهی مبتلا به دیابت، سبب کاهش گلوکز خون، کلسترول خون و آلبومین و هموگلوبین A گلیکه شده و نیز افزایش مقدار گلیکوژن ذخیره شده در کبد شوند و بنابراین می توانند به عنوان ترکیبات کاهنده عوارض ناشی از دیابت شیرین مصرف شوند.

قریب ابراز امیدواری کرد که با انجام آزمایش های تکمیلی و کلنیکی بتوان محصول مذکور را به عنوان یک فرآورده ضد دیابتی جدید معرفی کرد.

نتایج این کار تحقیقاتی که توسط دکتر امیر قریب، دکتر زهره فائزی زاده و دکتر مسعود گودرزی از اعضای هیات علمی دانشگاه آزاد واحد بروجرد صورت گرفته، در مجله Planta Medica منتشر شده است.

به اشتراک بگذارید: تلگرام گوگل‌پلاس لینکدین

نظر خود را بیان کنید