تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرم

غزل حافظ شماره 330
(5 رای, امتیاز میانگین: 3٫80 از 5)

تفسیر فال حافظ شما؛ غزل حافظ شماره 330

قدر دوستان خود را بدان. راه رسیدن به مقصود دور و دراز است و صبر و تحمل لازم است. به تنهایی نمی توانی از عهده ی مشکلات برآیی. با دوستان و بزرگان مشورت کن تا از غم تنهایی رها شوی.


برای تکرار فال حافظ، نیت کرده و مجدداً بر روی تصویر زیر کلیک کنید


غزل شماره 330 حافظ شیرازی

تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرم

تبسمی کن و جان بین که چون همی‌سپرم

چنین که در دل من داغ زلف سرکش توست

بنفشه زار شود تربتم چو درگذرم

بر آستان مرادت گشاده‌ام در چشم

که یک نظر فکنی خود فکندی از نظرم

چه شکر گویمت ای خیل غم عفاک الله

که روز بی‌کسی آخر نمی‌روی ز سرم

غلام مردم چشمم که با سیاه دلی

هزار قطره ببارد چو درد دل شمرم

به هر نظر بت ما جلوه می‌کند لیکن

کس این کرشمه نبیند که من همی‌نگرم

به خاک حافظ اگر یار بگذرد چون باد

ز شوق در دل آن تنگنا کفن بدرم

به اشتراک بگذارید: تلگرام گوگل‌پلاس لینکدین

حافظ شیرازی