ADS
ADS

خوش است خلوت اگر یار یار من باشد

غزل حافظ شماره 160
(3 رای, امتیاز میانگین: 2٫67 از 5)

غزل شماره 160 حافظ شیرازی

خوش است خلوت اگر یار یار من باشد

نه من بسوزم و او شمع انجمن باشد

من آن نگین سلیمان به هیچ نستانم

که گاه گاه بر او دست اهرمن باشد

روا مدار خدایا که در حریم وصال

رقیب محرم و حرمان نصیب من باشد

همای گو مفکن سایه شرف هرگز

در آن دیار که طوطی کم از زغن باشد

بیان شوق چه حاجت که سوز آتش دل

توان شناخت ز سوزی که در سخن باشد

هوای کوی تو از سر نمی‌رود آری

غریب را دل سرگشته با وطن باشد

به سان سوسن اگر ده زبان شود حافظ

چو غنچه پیش تواش مهر بر دهن باشد

تفسیر فال حافظ شما؛ غزل حافظ شماره 160
رنج و بلا را باید تحمل کرد و از آن نهراسید. اگر به کار و هدف خود ایمان داری باید صادقانه تلاش کنی. چنانچه در راه رسیدن به مقصود مجبور به گفتن دروغ و اعمال ناپسند شدی، بهتر است که آن را رها کنی و ایمان خود را برای مال و منال دنیوی از دست ندهی. دقیق و محتاط و عاقبت اندیش باش.

برای تکرار فال حافظ، نیت کرده و مجدداً بر روی تصویر زیر کلیک کنید

به اشتراک بگذارید: تلگرام گوگل‌پلاس لینکدین

حافظ شیرازی