مجله آلامتو

تبلیغ، هنر نمایاندن و شناساندن برای دادوستد، مترادف همان اصطلاح قدیمی «بازار گرمی» خودمان است، اما انگار ما هنوز به پیچ و خم‌های این هنر مدرن و اشتغال‌آفرین پی نبرده‌ایم. ذهنیت خیلی از ما از تبلیغ، جیغ است نه تلفیق هنر و ظرافت و ذوق.
انگار یاد نگرفته‌ایم كه همیشه كارهای تابلو و بزرگ و پرخرج و پرسروصدا جواب نمی‌دهد، یاد نگرفته‌ایم كه فرستادن فله‌ای پیامك‌های بی‌محتوا به موبایل خلق‌الله «تبلیغ» نیست، تبلیغ مستقیم و تابلو نه تنها تبلیغ محسوب نمی‌شود كه خود ضدتبلیغ است.

یاد نگرفته‌ایم كه تبلیغ لزوما نباید در «خیابان» باشد؛ می‌شود از روی تبلیغ ماهواره‌ای و خارجی تقلید نكرد. یاد نگرفته‌ایم كه خلاقیت را از جلوی چشمان، از نزدیك خودمان شروع كنیم. تبلیغ و خلاقیت می‌تواند خیلی دم‌دست‌تر و ساده‌تر و جلوی چشم‌تر باشد. زیباسازی و بومی‌سازی می‌تواند خیلی سهل‌الوصول‌تر از آن چیزی باشد كه فكر می‌كنیم.

كمتر یادمان هست كه عرصه و میدان بروز ذوق و خلاقیت حتما یك تابلوی غول‌پیكر كنار بزرگراه نیست، می‌تواند خیلی كوچك تر و زیباتر باشد، می‌تواند روی قوطی مقوایی یك «دستمال كاغذی» به تجسم درآید. یك ایده‌پرداز خوش‌سلیقه در یك كارخانه دستمال كاغذی كه لابد دلش خیلی با كاشی‌كاری‌های یزد و اصفهان بوده، طرح «كاشی معرق اسلیمی» را انداخته روی قوطی مقوایی دستمال كاغذی. هم برای فرهنگ بومی و تاریخی و اسلامی ـ ایرانی تبلیغ كرده و هم برای ذوق و خلاقیت خودش؛ به همین سادگی! به همین كوچكی، به همین موثری!

به اشتراک بگذارید: تلگرام گوگل‌پلاس لینکدین

نظر خود را بیان کنید