ADS
ADS

5 راه برای آموزش مهارت های مدیریت خشم به کودکان

۵ گام ضروری برای مدیریت خشم که نمی دانستید
(1 رای, امتیاز میانگین: 5٫00 از 5)

مدیریت عصبانیت و خشم کودکان

به فرزند خود کمک کنید تا شیوه های سالمی را برای مقابله با خشم و عصبانیت خود فرا گیرد. اگر فرزند شما نمی داند که چگونه با احساسات خود مقابله کند، عصبانیت و خشم می توانند به سرعت به بی احترامی، مبارزه طلبی و کج خلقی او تبدیل شوند.و اگر به این حالات کودک هرگز رسیدگی نشود، خشم دوران کودکی، مانند مبارزه طلبی و اذیت کردن دیگران، به مشکلات تحصیلی، عدم تمایل به دوست یابی و سلامت روانی ضعیف در بزرگسالی ختم خواهد شد.

اگر فرزندی دارید که که از رفتار پرخاشگرانه و عصبانیت های مداوم او به تنگ آمده اید، با پنج استراتژی مدیریت خشمی که در قسمت زیر عنوان شده می توانید مهارت های لازم برای غلبه بر عصبانیت را به او بیاموزید

  1. تمایز قایل شدن میان احساسات و رفتار

خشم یک احساس طبیعی و سالم است. اما بسیاری از کودکان تفاوت بین احساسات عصبانیت و رفتار تهاجمی را به خوبی درک نمی کنند بنابراین شما موظف هستید تا به کودک خود بیاموزید که احساسات خود را نام گذاری کند چرا که این امر سبب می شود تا او بتواند احساسات خشم، سرخوردگی و نا امیدی را بیان کند. به او بگویید: احساس عصبانیت چیز بدی نیست اما نباید به خاطر این احساس به دیگران یا خودت ضربه بزنی. به او کمک کنید تا عصبانیت خود را درک کرده و آن را کنترل نماید.

گاهی اوقات رفتار تهاجمی ناشی از انواع احساسات ناراحت کننده، مانند غم و اندوه یا خجالت است. بنابراین گاه و بیگاه با فرزند خود در مورد این احساسات صحبت کنید، این امر سبب می شود تا کودک شما بتواند احساسات خود را بهتر تشخیص دهد.

  1. مهارت های مدیریت خشم را به نحو مناسبی مدل سازی کنید

بهترین راه برای آموزش چگونگی مقابله با خشم به فرزندتان، نشان دادن چگونگی برخورد با احساساتتان در هنگام عصبانیت است. اگر فرزندتان مشاهده نمود که شما به سرعت از کوره در می روید، احتمالا او نیز همین کار را تکرار خواهد کرد. اما، اگر او مشاهده کند که شما مدام با حالتی مهربان و توام با محبت با او رفتار می کنید، به احتمال زیاد رفتار خود را تغییر خواهد داد.

از آن جا که جلوگیری از ابتلای فرزندتان به بسیاری از مشکلات بالقوه در آینده از اهمیت زیادی برخوردار است، بهتر است به او نشان دهید که چگونه احساس عصبانیت خود را کنترل می کنید. زمان هایی را که احساس نا امیدی یا عصبانیت می کنید مشخص نمایید، بنابراین کودک شما به خوبی درک خواهد کرد که بزرگسالان نیز گاهی اوقات با این احساسات دسته و پنجه نرم می کنند.

خوب است که بگوییم: من از دست خودروهایی که با مشاهده کودکان در یک سوی خیابان توقف نمی کنند تا آن ها از خیابان رد شوند عصبانی هستم و خودم بلافاصله بعد از مشاهده ی کودکان توقف می کنم تا آن ها به راحتی و با خیال راحت از خیابان عبور کنند. این که در مورد احساساتتان صحبت کنید باعث می شود که کودکتان نیز برای انجام این کار ترغیب شود.هنگامی که در برابر چشمان فرزندان خود عصبانی شده و از کوره در می روید مسئولیت کارهایتان را بپذیرید.

از او معذرت خواهی کرده و به بحث در مورد آنچه اتفاق افتاده و باید انجام می دادید بپردازید. به او بگویید: من از این موضوع که مجبور شدی امروز مرا در حالی که عصبانی بودم و فریاد می زدم ببینی خیلی متاسفم. بهتر بود در آن لحظه به جای بلند کردن صدایم به پیاده روی می رفتم تا اعصابم آرام گیرد

  1. قوانینی را برای خشم و عصبانیت وضع کنید

اکثر خانواده ها قوانین خانوادگی غیر رسمی در این خصوص دارند که در هنگام دچار شدن به خشم و عصبانیت چه رفتاری قابل قبول باشد و چه رفتاری غیر قابل قبول از آن استفاده می کنند. بعضی از خانوارها اجازه به هم کوبیدن درب و بلند کردن صدا را در هنگام عصبانیت به فرزندانشان نمی دهند در حالی که دیگر خانواده ها ممکن است اینگونه نباشند. بنابراین بهتر است شما هم قوانین خانوادگی مکتوبی داشته باشید که انتظارات شما را مشخص می سازند.

در هنگام نوشتن قوانین خشم و عصبانیت بایستی احترام به دیگر اعضای خانواده همواره مد نظر قرار گیرد. چیزهایی مانند نشان دادن خشم به صورت فیزیکی، ناسزا گفتن و تخریب اموال را به عنوان خط قرمز مشخص کنید به طوری که کودک شما بداند هرگز نباید به هنگام عصبانیت همه چیز را پرتاب کند، وسایل خانه را تخریب کرده و از بین ببرد و یا به طور وحشیانه یا فیزیکی با دیگر اعضای خانواده برخورد کند.

  1. مهارت های مقابله سالم را به کودکان خود آموزش دهید

فرزندان شما باید بدانند که راه های مناسبی برای مقابله با خشمشان وجود دارد. به جای این که به او بگویید برادرت را نزن به او توضیح دهید که وقتی ناراحت است باید چه کاری انجام دهد. به او بگویید دفعه ی بعدی که عصبانی شدی با او صحبت کن و یا فقط از او دور شو تا آرام شوی.

علاوه بر این، شما می توانید از او سوال کنید که به جای زدن برادرش چه کاری می تواند انجام دهد؟ این کار به فرزندتان کمک می کند تا استراتژی های لازم جهت مقابله با خشم را بیاموزد. در واقع شما می توانید برای او یک برنامه ی حفظ خونسردی در هنگام عصبانیت طرح ریزی کنید که کودکتان می تواند در هنگام خشم از آن استفاده کند.

یک جعبه ی اسباب بازی را با آیتم هایی که می توانند او را آرام کنند، پر کنید، مانند یک کتاب نقاشی، چند مداد رنگی، یک لوسیون که بوی خوبی می دهد یا یک موسیقی آرامش بخش. پرت کردن حواس او با این چیزها می تواند به ذهن و بدن او آرامش ببخشد.

این کارها باعث ایجاد وقفه هایی در بین لحظات عصبانی شدن فرزندتان می شود و به او کمک می کنند تا آرامش خود را مجددا به دست آورد. شما به راحتی با این کارها می توانید به او بیاموزید که با ایجاد وقفه می تواند اپیزودهای عصبانیت خود را بیشتر کنترل کند. پرت کردن حواس کودک و گذراندن چند دقیقه با او می تواند به از بین رفتن عصبانیت فرزندتان کمک کند.

حتما مهارت های حل مسئله را به فرزند خود آموزش دهید تا تشخیص دهد که می تواند مشکلات خود را بدون توسل به زور و عصبانیت حل کند. در مورد راه حل های حل اختلافات به شیوه ای صلح آمیز نیز با او بحث کنید.

  1. مدام عواقب عصبانیت بیش از حد را به او یاداوری کنید

عواقب مثبت غلبه بر خشم و غضب و عواقب منفی زیر پا گذاشتن این قوانین را مدام به فرزند خود گوشزد کنید. عواقب مثبت، مانند ارائه پاداش و جایزه هایی مثل اسباب بازی های مورد علاقه ی او، می تواند کودک شما را ترغیب کند تا از مهارت های مدیریت خشم خود در زمانی که ناراحت است، استفاده نماید. اگر فرزند شما تهاجمی است، از تنبیهات فوری برای او استفاده کنید. عواقب منفی کارهای او ممکن است شامل از دست دادن امتیازات یا عذرخواهی ، انجام کارهای اضافی یا گرفتن بعضی اسباب بازی ها از او باشد.

در صورت لزوم راهنمایی های زیر را مرور کنید

این امر که کودکان ما با غلبه بر خشم خود مشکل داشته باشند امری عادی به حساب می آید. اما با هدایت ها و راهنمایی های شما، مهارت فرزندتان بهبود خواهد یافت. اگر فرزند شما در حال تلاش برای کنترل خشم خود است، یا مشکلات خشم او بدتر شد، باید به دنبال کمک های حرفه ای باشید و از روانشناسان خبره کمک بگیرید. افراد آموزش دیده می توانند هر گونه مشکلات موجود در رابطه با سلامت روانی را برطرف نموده و به ایجاد یک طرح مدیریت رفتار کمک نمایند.

به اشتراک بگذارید: تلگرام گوگل‌پلاس لینکدین

نظر خود را بیان کنید